برق‌آبی‌ها با ۱۱ هزار مگاوات، پشتیبان شبکه برق کشور شدند

به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، وزارت نیرو اعلام کرد نیروگاه‌های برق‌آبی کشور در روزهای اوج مصرف امسال، در مقطعی بیش از ۱۱ هزار مگاوات برق تولید و به شبکه سراسری تزریق کرده‌اند. این رقم معادل تأمین هم‌زمان برق میلیون‌ها واحد مسکونی است و نشان می‌دهد سدهای کشور، با وجود کاهش بارندگی در سال‌های اخیر، هنوز نقش مهمی در عبور از پیک تابستانی دارند.

این افزایش تولید در شرایطی رخ داده که منابع آبی کشور محدود است و مدیران صنعت برق باید میان دو هدف متضاد انتخاب کنند؛ تأمین برق فوری یا حفظ ذخیره سدها برای پاییز و زمستان. به همین دلیل، رهاسازی آب برای تولید برق به‌صورت مرحله‌ای و کنترل‌شده انجام شده تا ذخایر برای دوره‌های پیش‌رو خالی نشود.

چرا این برای مصرف‌کننده مهم است

پایداری تأمین برق به‌طور مستقیم روی هزینه فعالیت واحدهای تولیدی و در نتیجه قیمت تمام‌شده کالاها اثر می‌گذارد. قطعی یا محدودی برق در فصل گرما، خطوط تولید کارخانه‌ها را متوقف و هزینه تعمیر تجهیزات را به بنگاه‌ها تحمیل می‌کند. جبران بخشی از این کمبود با برق‌آبی، فشار را از دوش نیروگاه‌های حرارتی و مصرف گاز داخلی کم می‌کند؛ موضوعی که به‌طور غیرمستقیم بر صادرات گاز و درآمد ارزی کشور هم اثر دارد.

کارشناسان انرژی می‌گویند رشد سهم برق‌آبی در سبد تولید برق، یک روند جهانی هم هست. بسیاری از کشورها به‌دنبال گذار انرژی، یعنی جایگزینی تدریجی سوخت‌های فسیلی با منابع تجدیدپذیر مانند آب، خورشید و باد، هستند. ایران هم با وجود محدودیت بارش، سرمایه‌گذاری در نیروگاه‌های برق‌آبی موجود را یکی از راه‌های کاهش وابستگی به گاز داخلی برای تولید برق قرار داده است.

ریسک پیش رو

نکته مهم برای مخاطبان این است که تداوم این کمک به شبکه، به میزان بارش‌های پاییز و زمستان بستگی دارد. اگر ذخیره سدها در ماه‌های آینده به‌اندازه کافی پر نشود، مدیریت انرژی سال بعد سخت‌تر می‌شود و ممکن است محدودیت مصرف برق زودتر از موعد آغاز شود. به همین دلیل مقام‌های وزارت نیرو تأکید کرده‌اند رهاسازی آب هم‌زمان با برنامه‌ریزی برای ذخیره‌سازی ادامه دارد.

در سال‌های اخیر، کاهش بارندگی و افزایش مصرف برق در فصل گرما، هر سال چالش تأمین انرژی را برای وزارت نیرو تشدید کرده است. نیروگاه‌های برق‌آبی به دلیل هزینه پایین تولید و امکان راه‌اندازی سریع، معمولاً برای پوشش ساعات اوج مصرف روزانه به کار می‌روند، در حالی که نیروگاه‌های حرارتی بار پایه شبکه را تأمین می‌کنند.