به گزارش شبکه اطلاعرسانی طلا و ارز و به نقل از پایگاه اینوستورپلیس، شرکت اسپیسایکس به مالکیت ایلان ماسک در ۲۲ مرداد ۱۴۰۵ (۱۴ آگوست ۲۰۲۶ (۲۳ مرداد ۱۴۰۵)) خرید ۶۰ میلیارد دلاری پلتفرم برنامهنویسی هوش مصنوعی کرسر را نهایی کرد. ۲ هفته بعد، اوپنایآی اعلام کرد قرارداد تامین مستقیم مدلهای خود برای این پلتفرم را با تاریخ پایان ۲۰ آبان ۱۴۰۵ (۱۲ نوامبر ۲۰۲۶ (۲۱ آبان ۱۴۰۵)) لغو میکند.
این قرارداد اهمیت مالی زیادی برای اوپنایآی داشت. کرسر در ابتدای سال ۲۰۲۶ یکی از پنج مشتری بزرگ اوپنایآی بود و برآوردها نشان میداد این همکاری میتوانست بیش از ۱ میلیارد دلار درآمد سالانه برای اوپنایآی داشته باشد. با این حال اوپنایآی ریسک همکاری با مجموعه ماسک را بر منافع مالی این قرارداد ترجیح داد و دلیل تصمیم خود را نبود اعتماد کافی به رعایت قوانین از سوی این مجموعه عنوان کرد.
سهم اندک اوپنایآی از ترافیک کرسر
مدیرعامل کرسر، مایکل ترول، میگوید مدلهای اوپنایآی درحالحاضر تنها حدود ۵ درصد از ترافیک کاربران این پلتفرم را پوشش میدهند. یعنی قطع دسترسی مستقیم به این مدلها، بخش کوچکی از عملکرد کرسر را تحت تاثیر قرار میدهد؛ هرچند برخی تیمهای توسعه که گردش کار خود را دقیقا برای این مدلها تنظیم کرده بودند، ناچار به بازآزمایی یا بازسازی بخشی از فرآیند خود خواهند شد.
شرکت آنتروپیک، رقیب اوپنایآی، پس از این جدایی اعلام کرد ظرفیت پردازشی بیشتری برای مدل کلود در اختیار کرسر قرار میدهد. کرسر همچنین از مدلهای سایر شرکتها استفاده میکند و بهطور فزاینده مدلهای اختصاصی خود را نیز توسعه میدهد. توسعهدهندگان هنوز میتوانند از طریق دسترسی مستقیم به رابط برنامهنویسی، افزونه کدکس یا درگاههای هوش مصنوعی سازگار، به مدلهای اوپنایآی متصل شوند.
چرا کنترل جریان کار از مالکیت مدل مهمتر شده
چند سال پیش، تامینکننده مدل هوش مصنوعی منبعی کمیاب و تعیینکننده به شمار میرفت و کارایی هر برنامه به قدرت مدل آزمایشگاه سازنده آن وابسته بود. اکنون پلتفرمهایی مانند کرسر میتوانند از میان چندین تامینکننده توانمند انتخاب کنند. همین تغییر جایگاه توضیح میدهد چرا ماسک حاضر شد ۶۰ میلیارد دلار برای تملک کرسر بپردازد؛ ارزش واقعی این پلتفرم در رابطه با کاربران و کنترل مسیر انجام کارهاست، نه در وابستگی به یک مدل خاص.
بر اساس گزارشها، درآمد سالانه کرسر تا اواخر بهمن ۱۴۰۴ (فوریه ۲۰۲۶) به بیش از ۲ میلیارد دلار رسید؛ ۲ برابر سطح آن در ۳ ماه پیش از آن. مشتریان سازمانی حدود ۶۰ درصد از این درآمد را تشکیل میدادند. کرسر میگوید هفتهای صدها میلیون درخواست برنامهنویسی را میان مدلها و تامینکنندگان مختلف مسیریابی میکند و سامانه آن هر کار را بر اساس نوع و سطح دشواری، به مناسبترین و مقرونبهصرفهترین مدل ارجاع میدهد.
این رویکرد تصویری از آینده بازار هوش مصنوعی ارائه میدهد؛ بازاری که در آن رقابت میان آزمایشگاههای مدلسازی ادامه دارد، اما پلتفرمهای واسط تعیین میکنند کدام مدل، در کدام لحظه، وارد کار میشود. کرسر در آزمایشهای داخلی خود روی میلیونها درخواست اعلام کرده مسیریابی هوشمند میتواند عملکردی در حد مدلهای پیشرفته را با حدود ۶۰ درصد هزینه کمتر ارائه دهد.















نظرات کاربران