به گزارش پایگاه خبری « معدن نامه »، این اقدام در حالی انجام شده که شرکت در ۱۴۰۴ نیز سه دستگاه دیالیز و یک دستگاه احیای قلبی ریوی به بیمارستان امام رضا (ع) اهدا کرده و برای تجهیز درمانگاه محمودآباد نیز اعتبار اختصاص داده بود. ارزش این بسته درمانی در آن مقطع بیش از ۱۵ میلیارد تومان اعلام شد.
اما حوزه سلامت تنها یکی از اضلاع فعالیت اجتماعی گل‌گهر در این دوره بوده است. آموزش را می‌توان یکی از مهم‌ترین محور‌های جدید این رویکرد دانست. همکاری گل‌گهر و مجموعه شرکت‌های منطقه در مدرسه‌سازی، به ویژه در شرایطی که کمبود فضای آموزشی یکی از مسائل استان کرمان محسوب می‌شود، نشان می‌دهد نقش صنعت در حال عبور از کمک‌های خیریه‌ای به سمت مشارکت در توسعه سرمایه انسانی است. در مرداد ۱۴۰۴، آموزش و پرورش سیرجان از همکاری گل‌گهر و گهرزمین در پروژه‌های مدرسه‌سازی به عنوان اقدامی مؤثر برای کاهش محرومیت آموزشی شهرستان یاد کرد.
اهمیت این مسیر در سال ۱۴۰۵ بیشتر شد، به گونه‌ای که استاندار کرمان از الگوی شکل گرفته در گل‌گهر به عنوان الگویی برای مشارکت صنایع و معادن در نهضت مدرسه‌سازی یاد کرده است. این تحول از منظر توسعه منطقه‌ای قابل توجه است، شرکت معدنی دیگر تنها تأمین‌کننده منابع مالی برای یک پروژه اجتماعی نیست، بلکه به یکی از بازیگران توسعه زیرساخت عمومی منطقه تبدیل می‌شود.
محور سوم، بهبود کیفیت زندگی شهری است. در آذر ۱۴۰۴، عملیات فاز دوم جدول‌گذاری و آسفالت ۲۰۰ هزار مترمربع از معابر و خیابان‌های سیرجان با تأمین اعتبار از صندوق مسوولیت اجتماعی شرکت‌های منطقه گل‌گهر آغاز شد. این پروژه، از این جهت اهمیت دارد که مسوولیت اجتماعی را از حوزه‌های کلاسیک مانند مدرسه و درمان خارج کرده و به زیرساخت روزمره شهروندان رسانده است.
در حوزه حمایت از اقشار کم برخوردار نیز اقدامات متنوعی دیده می‌شود. در شهریور ۱۴۰۴، بیش از ۱۳۰ میلیارد ریال جهیزیه و نوشت‌افزار به نیازمندان با حمایت شرکت‌های منطقه گل‌گهر اختصاص یافت. همچنین ۲۰ زوج تحت پوشش بهزیستی سیرجان، شامل ایتام، معلولان و فرزندان زنان سرپرست خانوار، از کمک‌های مربوط به تأمین جهیزیه بهره‌مند شدند.
حمایت اجتماعی گل‌گهر به مسائل معیشتی محدود نمانده و حتی به حوزه آسیب‌های اجتماعی نیز رسیده است. در شهریور ۱۴۰۴، این شرکت زمینه آزادی ۱۵ زندانی جرایم غیرعمد سیرجان را فراهم کرد. پیش از آن نیز در جشن گلریزان زندان سیرجان، شرکت‌های منطقه گل‌گهر و خیران برای آزادی ۳۲ زندانی کمک کرده بودند.
فرهنگ نیز ضلع دیگری از این منظومه است. برگزاری چهارمین نمایشگاه بزرگ کتاب گل‌گهر و نمایشگاه مسوولیت‌های اجتماعی منطقه در آبان ۱۴۰۴، با حضور بیش از ۱۰۰ ناشر، نشان می‌دهد فعالیت اجتماعی این مجموعه تنها به ساخت‌وساز و کمک مالی محدود نشده و تلاش شده حوزه فرهنگ و دسترسی عمومی به کتاب نیز در سبد مسوولیت اجتماعی قرار گیرد.
در نهایت می‌توان گفت نقطه قوت اصلی عملکرد گل‌گهر در این بازه، تنوع و استمرار است، سلامت، آموزش، زیرساخت شهری، حمایت از اقشار آسیب پذیر، آزادی زندانیان جرایم غیرعمد و فرهنگ. این تنوع نشان می‌دهد مسوولیت اجتماعی در حال تبدیل شدن به بخشی از رابطه صنعت و جامعه محلی است، نه تنها مجموعه‌ای از کمک‌های پراکنده.
با این حال، مرحله بعدی برای گل‌گهر باید عبور از «تعداد پروژه ها» به سمت اندازه‌گیری اثر اجتماعی پروژه‌ها باشد. اینکه چند دستگاه دیالیز اهدا شده یا چند مترمربع آسفالت شده، مهم است، اما پرسش مهم‌تر این است که این اقدامات چه میزان از کمبود خدمات درمانی، آموزشی یا شهری سیرجان را کاهش داده‌اند. انتشار گزارش‌های شفاف سالانه درباره بودجه مسوولیت اجتماعی، پروژه‌های اجراشده، جامعه هدف و نتایج قابل اندازه گیری می‌تواند اعتبار این اقدامات را افزایش دهد.
به بیان دیگر، گل‌گهر در یک سال گذشته یک قدم مهم از «کمک به جامعه» به سمت «سرمایه‌گذاری برای جامعه» برداشته است. اگر این مسیر با نیازسنجی مستقل، شفافیت مالی و ارزیابی اثرات اجتماعی ادامه یابد، می‌تواند الگویی برای سایر شرکت‌های بزرگ معدنی ایران باشد، الگویی که در آن بخشی از ثروت تولید شده از منابع معدنی، نه فقط در قالب اشتغال و مالیات، بلکه در قالب ارتقای کیفیت زندگی جامعه میزبان نیز بازتوزیع می‌شود.
نظرات کاربران