به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، بحث تبدیل ایران‌خودرو به نسخه‌ای ایرانی از تویوتا دوباره در محافل صنعتی مطرح شده است. این هدف با ۶ عامل گره خورده: کیفیت محصول، بهره‌وری تولید، زنجیره تأمین، سرمایه انسانی، فناوری و توسعه مستقل محصول. نکته مهم برای مصرف‌کننده این است که هرکدام از این عوامل مستقیم روی قیمت تمام‌شده و کیفیت خودروهایی که در بازار داخلی خریداری می‌شود اثر می‌گذارد.
تویوتا در دهه‌های گذشته با نظام تولید ناب و کنترل دقیق کیفیت، خود را به استانداردی جهانی تبدیل کرد. این شرکت با کاهش ضایعات خط تولید و افزایش بهره‌وری، هزینه ساخت هر خودرو را پایین نگه داشت. صنعت خودروی ایران هنوز در بسیاری از این شاخص‌ها فاصله معناداری با استانداردهای جهانی دارد.
کیفیت و بهره‌وری، نقطه شروع اصلاح
کارشناسان صنعتی می‌گویند نخستین گام، اصلاح ساختار کیفیت در خط تولید است. افت کیفیت خودروی داخلی، هزینه تعمیر و نگهداری را برای خانوار بالا می‌برد و ارزش فروش مجدد خودرو را کاهش می‌دهد. بهره‌وری پایین تولید نیز به معنای هزینه بالاتر ساخت هر دستگاه خودرو است؛ هزینه‌ای که در نهایت به قیمت نهایی برای خریدار منتقل می‌شود.
وابستگی زنجیره تأمین به قطعه وارداتی
بخش قابل توجهی از قطعات خودروی داخلی هنوز از مسیر واردات تأمین می‌شود. این وابستگی، قیمت تمام‌شده خودرو را به نوسان نرخ ارز حساس می‌کند. با افزایش نرخ دلار، هزینه تأمین قطعه نیز بالا می‌رود و این افزایش معمولاً در قیمت نهایی خودرو منعکس می‌شود. تقویت زنجیره تأمین داخلی می‌تواند این حساسیت را کاهش دهد.
سرمایه انسانی و فناوری، حلقه‌های مغفول
توسعه فناوری داخلی و سرمایه‌گذاری روی نیروی متخصص از دیگر شرط‌های رسیدن به الگوی تویوتا عنوان شده است. طراحی مستقل محصول، به‌جای تکیه صرف بر فناوری و پلتفرم‌های خارجی، می‌تواند وابستگی صنعت را کاهش دهد. این مسیر ممکن است در کوتاه‌مدت هزینه‌بر باشد، اما در بلندمدت رقابت‌پذیری قیمتی و کیفی خودروی داخلی را بهبود می‌دهد.
صنعت خودروی ایران در سال‌های اخیر بارها با نوسان تولید و کاهش عرضه روبه‌رو بوده است. کارشناسان معتقدند بدون اصلاح هم‌زمان این ۶ محور، فاصله با استانداردهای جهانی خودروسازی همچنان باقی می‌ماند. نتیجه نهایی این روند به سیاست‌گذاری صنعتی و میزان سرمایه‌گذاری در فناوری داخلی بستگی دارد.
نظرات کاربران