به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از اکونومیک تایمز، روند موسوم به «دلارزدایی» یعنی کاهش تدریجی نقش دلار آمریکا در تسویه معاملات تجاری و نگهداری ذخایر ارزی کشورها، در سال‌های اخیر شتاب بیشتری گرفته است. این روند به این معناست که بخشی از کشورها ترجیح می‌دهند مبادلات کالایی خود را با ارزهای محلی یا سبدی از ارزها انجام دهند، نه صرفاً با دلار.
چرا کشورها از دلار فاصله می‌گیرند؟
به گفته تحلیلگران بازار کالا، تحریم‌های اقتصادی، نوسان نرخ بهره آمریکا و تلاش برخی اقتصادهای بزرگ برای کاهش ریسک وابستگی به یک ارز واحد، از عوامل اصلی این تحول است. این یعنی هرچه سهم دلار در تجارت جهانی کمتر شود، تصمیمات بانک مرکزی آمریکا اثر کمتری بر سایر اقتصادها خواهد داشت؛ روندی که برای بازارهای نوظهور جذاب تلقی می‌شود.
یکی از نمودهای عملی این روند، افزایش خرید طلا توسط بانک‌های مرکزی است. بانک‌های مرکزی بسیاری از کشورها در چند سال گذشته سهم طلا را در ذخایر خود بالا برده‌اند تا وابستگی به دارایی‌های دلاری را کاهش دهند. این رفتار به معنای افزایش تقاضای ساختاری برای طلا در بلندمدت است، موضوعی که می‌تواند در کنار سایر عوامل بر قیمت جهانی طلا اثرگذار باشد.
پیامد برای بازار طلا و کالا
کارشناسان می‌گویند دلارزدایی به‌تنهایی به معنای افت یا رشد قطعی قیمت‌ها نیست، اما فشار فروش یا خرید در بازار ارز و طلا را می‌تواند تشدید کند. برای مثال، اگر کشوری بخشی از ذخایر دلاری خود را به طلا یا ارزهای دیگر تبدیل کند، این جابه‌جایی می‌تواند به‌طور مستقیم بر تقاضای جهانی طلا و نرخ برابری ارزها اثر بگذارد.
تحلیلگران تأکید دارند این یک روند تدریجی و بلندمدت است، نه تحولی ناگهانی. داده‌های موجود نشان می‌دهد سهم دلار در ذخایر ارزی جهانی هنوز به‌مراتب بالاتر از سایر ارزهاست و جایگزینی کامل آن در کوتاه‌مدت محتمل نیست. با این حال، ادامه این مسیر می‌تواند در سال‌های آینده ساختار تجارت جهانی کالا را به‌تدریج تغییر دهد.
برای کاربران عادی، معنای عملی این روند آن است که ارزش دارایی‌های دلاری و قیمت طلا و سایر کالاها می‌تواند در بلندمدت تحت تأثیر تصمیمات کلان اقتصادهای بزرگ قرار گیرد. تحلیلگران توصیه می‌کنند این تحولات را در کنار سایر شاخص‌های اقتصادی رصد کرد، بدون آنکه نتیجه قطعی درباره جهت آینده بازار گرفته شود.
نظرات کاربران