سردبیر روزنامه دنیای خودرو در این باره نوشت :
هفتمین نمایشگاه خودرو تهران روز گذشته در شرایطی آغاز به کار کرد که جای خالی بخش قابل توجهی از خودروسازان داخلی در آن بیش از همیشه به چشم می‌آمد. نمایشگاهی که قرار است ویترین صنعت‌خودرو کشور باشد، این بار بیش از آن‌که محل نمایش توانمندی‌های تولیدکنندگان باشد، به محلی برای عرضه محصولات وارداتی، شرکت‌های خدماتی و شبکه‌ای از فعالان زنجیره خودرو تبدیل شده است. همین مساله یک پرسش جدی را پیش روی سیاستگزار قرار می‌دهد؛ اگر نمایشگاه خودرو محل گردهمایی مهم‌ترین بازیگران این صنعت است، چرا عالی‌ترین مقام وزارتخانه متولی صنعت‌خودرو نباید در آن حضور داشته باشد؟
حضور وزیر صنعت، معدن و تجارت در چنین رویدادی صرفا یک حضور تشریفاتی برای بریدن روبان افتتاحیه نیست. نمایشگاه، فرصتی است که وزیر می‌تواند بدون واسطه با فعالان صنعت، مدیران شرکت‌ها، واردکنندگان، قطعه‌سازان و حتی مصرف‌کنندگان گفت‌وگو کند و تصویری واقعی‌تر از شرایط حاکم بر بازار و تولید به‌دست آورد. در شرایطی که صنعت‌خودرو با مسائل متعددی از تامین ارز و نقدینگی گرفته تا قیمت‌گذاری، واردات، تامین قطعات و تعهدات خودروسازان مواجه است، چنین فرصتی نباید به‌سادگی از دست برود.
واقعیت این است که صنعت‌خودرو امروز بیش از هر زمان دیگری به گفت‌وگوی مستقیم میان سیاستگزار و فعالان اقتصادی نیاز دارد. تصمیم‌هایی که در وزارت صمت گرفته می‌شود، مستقیما بر خطوط تولید، بازار خودرو، واردات و حتی رفتار مصرف‌کننده اثر می‌گذارد. بنابراین نمی‌توان انتظار داشت سیاستگزاری دقیق و مبتنی بر واقعیت شکل بگیرد، اما فاصله میان مدیران دولتی و بدنه صنعت همچنان حفظ شود.
از سوی دیگر، غیبت خودروسازان داخلی در نمایشگاه نیز موضوعی نیست که بتوان به سادگی از کنار آن عبور کرد. وقتی تولیدکنندگان بزرگ کشور ترجیح می‌دهند در مهم‌ترین رویداد نمایشگاهی خودرو حضور نداشته باشند، باید پرسید چه عواملی آن‌ها را به این تصمیم رسانده است؛ آیا هزینه‌های حضور در نمایشگاه افزایش یافته؟ آیا خودروسازان احساس می‌کنند نمایشگاه دستاورد مشخصی برای آن‌ها ندارد؟ یا آن‌که مشکلات و محدودیت‌های موجود در صنعت، انگیزه حضور را کاهش داده است؟
پاسخ به این پرسش‌ها برای سیاستگزار اهمیت دارد. اتفاقا یکی از بهترین فرصت‌ها برای یافتن پاسخ به پرسش‌هایی از این دست، حضور در نمایشگاه و گفت‌وگو با مدیران صنعت است. وزیر صمت می‌تواند در یک روز، پای صحبت طیف گسترده‌ای از فعالان این حوزه بنشیند؛ از خودروسازی که با مشکل تامین نقدینگی دست‌وپنجه نرم می‌کند تا واردکننده‌ای که برای تامین ارز و ترخیص خودرو با موانع مختلف مواجه است.
در سوی دیگر، حضور واردکنندگان در نمایشگاه نیز اهمیت ویژه‌ای دارد. سیاست واردات خودرو طی سال‌های اخیر بارها تغییر کرده و همچنان پرسش‌های متعددی درباره مسیر آینده واردات، تعرفه‌ها، تخصیص ارز و سهم خودروهای برقی و هیبریدی وجود دارد. نمایشگاه می‌تواند محلی برای شنیدن مستقیم این دغدغه‌ها باشد، نه این‌که سیاستگزار تنها از طریق گزارش‌های اداری و جلسات محدود، تصویر صنعت را دریافت کند.
وزیر صمت باید بداند که نمایشگاه خودرو فقط محل نمایش خودرو نیست؛ نمایشگاه، نمایش وضعیت صنعت است. آن‌چه در سالن‌ها دیده می‌شود و حتی آن‌چه دیده نمی‌شود، هر دو پیام دارند. حضور پررنگ یک بخش و غیبت بخش دیگر، هر کدام نشانه‌ای از شرایط اقتصادی و سیاستگزاری در صنعت‌خودرو است.
امروز صنعت‌خودرو بیش از سخنرانی و وعده، به شنیده شدن نیاز دارد. اگر قرار است برای مشکلات تولید، واردات و بازار راه‌حلی پیدا شود، نخست باید مساله از نزدیک دیده و از زبان فعالان آن شنیده شود. حضور وزیر صمت در چنین رویدادی می‌توانست همین نقش را ایفا کند.
نمایشگاه خودرو تهران شاید در ظاهر تنها چند روز برگزار شود، اما مسائلی که در آن دیده می‌شود، مشکلات چندساله صنعت‌خودرو است. بنابراین انتظار فعالان این صنعت از وزیر صمت، صرفا حضور در مراسم افتتاحیه نیست؛ انتظار این است که سیاستگزار اصلی صنعت‌خودرو، در میان فعالان این حوزه باشد؛ حرف‌های آن‌ها را بشنود و از نزدیک ببیند تصمیم‌های دولتی در کف صنعت چه نتایجی به همراه داشته است.
اگر قرار است صنعت‌خودرو از وضعیت فعلی عبور کند، فاصله میان سیاستگزار و صنعت باید کمتر شود. نمایشگاه خودرو یکی از بهترین نقاط برای آغاز این گفت‌وگو بود؛ فرصتی که بهتر بود وزیر صمت از آن استفاده کند.
نظرات کاربران