به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از اویل‌پرایس، آمریکا هم‌چنان بزرگ‌ترین تولیدکننده برق هسته‌ای جهان است و نزدیک به ۳۳ درصد از تولید جهانی این انرژی را در اختیار دارد. این کشور ۹۶ راکتور فعال در ۵۷ نیروگاه و ۲۸ ایالت دارد. با این حال، میانگین سن این راکتورها به ۴۴ سال رسیده و بیش‌تر آن‌ها ابتدا تنها برای ۴۰ سال فعالیت مجوز گرفته بودند.
در دهه گذشته، آمریکا فقط یک نیروگاه هسته‌ای تازه به نام پلنت وگتل در ایالت جورجیا راه‌اندازی کرده است. در همین مدت، چین ۳۴ گیگاوات ظرفیت هسته‌ای جدید به شبکه برق خود افزوده؛ رقمی که نشان می‌دهد این کشور با سرعتی چند برابر آمریکا در حال گسترش صنعت هسته‌ای خود است. با ادامه این روند، چین می‌تواند تا ۵ سال آینده از فرانسه و آمریکا پیشی بگیرد و به بزرگ‌ترین تولیدکننده برق هسته‌ای جهان تبدیل شود.
دیمین ما، تحلیل‌گر ارشد انرژی موسسه گیوکال تکنولوجیز، در گزارشی که نشریه ساوت چاینا مورنینگ پست در ماه ژوئن آن را نقل کرد، نوشت که چین تا سال ۲۰۳۵ میلادی پویاترین و مهم‌ترین صنعت هسته‌ای جهان را در اختیار خواهد داشت. به گفته او، کارایی ساخت‌وساز در چین چنان بالاست که یک نیروگاه جدید در آن‌جا در حدود ۶ سال تکمیل می‌شود، در حالی که تکمیل آخرین راکتورهای پلنت وگتل در آمریکا بیش از ۱۰ سال زمان برد.
چرا آمریکا از چین عقب افتاده است؟
بخشی از این فاصله به از دست رفتن مهارت فنی نیروی کار آمریکا در ساخت نیروگاه هسته‌ای بازمی‌گردد و بخش دیگر به فرایند طولانی نظارتی کمیسیون تنظیم مقررات هسته‌ای مربوط است. اما مهم‌ترین مانع، همواره تامین سرمایه بوده است؛ ساخت هر نیروگاه به سرمایه اولیه بسیار بالایی نیاز دارد و این پروژه‌ها معمولا از زمان‌بندی و بودجه پیش‌بینی‌شده عقب می‌مانند.
پلنت وگتل که سرانجام در سال ۲۰۲۴ میلادی به بهره‌برداری رسید، سال‌ها دیرتر از موعد و با هزینه‌ای میلیاردها دلار بیش‌تر از برآورد اولیه تکمیل شد. این تجربه، سرمایه‌گذاران احتمالی را از ورود به پروژه‌های مشابه دلسرد کرده است.
ریشه مشکل: مدل‌های مالی ناقص
به نوشته نشریه نشنال اینترست، سرمایه‌گذاران به دلیل هزینه چند میلیارد دلاری هر راکتور و فرایند طولانی توسعه، تمایلی به ورود زودهنگام به این پروژه‌ها ندارند. علت اصلی این احتیاط، مدل‌های مالی رایج است که تنها بازده هر پروژه را در دوره مجوز اولیه محاسبه می‌کنند، در حالی که بسیاری از نیروگاه‌ها می‌توانند تا ۲ برابر این مدت فعالیت کنند. منافعی مانند امنیت انرژی و رفاه عمومی نیز در این محاسبات به‌طور کامل دیده نمی‌شود.
این موضوع در شرایطی مطرح است که رشد سریع تقاضای انرژی برای هوش مصنوعی، بخش خصوصی و دولتی آمریکا را به توسعه هرچه سریع‌تر منابع جدید انرژی وامی‌دارد. به گفته کارشناسان، این شتاب گاهی با توجه کم‌تر به ملاحظات زیست‌محیطی و ایمنی همراه شده است.
نظرات کاربران