به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، رئیس سازمان غذا و دارو در تشریح وضعیت بازار دارویی کشور اعلام کرد متوسط قیمت دارو در بازه‌ای مشخص ۱۰۳ درصد رشد کرده است. او در ادامه توضیح داد سهمی که بیماران واقعا از جیب خود برای خرید دارو پرداخت کرده‌اند، تنها ۳۵ درصد بیشتر شده است.
این دو رقم فاصله زیادی با هم دارند و همین شکاف، نکته اصلی این اظهارات است. به بیان ساده، قیمت رسمی و پایه دارو در بازار بیش از ۲ برابر شده، اما هزینه‌ای که مستقیما روی دوش خانواده‌ها افتاده، رشدی به مراتب کمتر داشته است.
چرا این فاصله ایجاد شده است؟
در نظام دارویی ایران، بخشی از هزینه دارو از محل بیمه‌های پایه و تکمیلی و بخش دیگری با ارز ترجیحی تخصیص‌یافته به واردات مواد اولیه پوشش داده می‌شود. به همین دلیل، رشد قیمت پایه دارو به‌طور کامل به بیماران منتقل نمی‌شود؛ بخشی از افزایش را دولت و بیمه‌ها جذب می‌کنند و بخشی روی پرداختی نقدی مردم می‌ماند.
برای درک بهتر این عدد، فرض کنید خانواری پیش‌تر ماهانه ۱ میلیون تومان برای دارو هزینه می‌کرد. با رشد ۳۵ درصدی پرداختی بیمار، همین هزینه اکنون به حدود ۱ میلیون و ۳۵۰ هزار تومان رسیده است؛ رقمی که هرچند کمتر از رشد واقعی قیمت دارو در بازار است، همچنان فشار محسوسی به بودجه ماهانه خانواده‌ها وارد می‌کند.
اثر بر صنعت دارو و بازار
افزایش ۱۰۳ درصدی قیمت پایه دارو معمولا از دل رشد هزینه واردات مواد اولیه، نوسان نرخ ارز و بالا رفتن هزینه تولید داخلی بیرون می‌آید. این فشار هزینه روی شرکت‌های دارویی و توزیع‌کنندگان نیز اثر می‌گذارد و در صورت ادامه، می‌تواند به کمبود موقت برخی اقلام دارویی در داروخانه‌ها دامن بزند.
صنعت داروسازی کشور در سال‌های اخیر بارها با چالش‌های ارزی و تامین مواد اولیه روبه‌رو بوده است. این پیشینه نشان می‌دهد شکاف میان قیمت واقعی دارو و پرداختی بیمار، موضوعی تازه نیست و بخشی از سیاست حمایتی دولت برای کنترل هزینه درمان خانواده‌ها به شمار می‌رود.
نظرات کاربران