به گزارش شبکه اطلاعرسانی طلا و ارز، پیوند میان تنش در تنگه هرمز و سیاست پولی آمریکا تا همین اواخر بیشتر یک فرضیه تحلیلی بود، نه یک واقعیت قابل اندازهگیری. کارشناسان میگفتند اختلال احتمالی در این آبراه میتواند عرضه انرژی را محدود کند، قیمت نفت و سوخت را بالا ببرد، فشار تورمی ایجاد کند و در نهایت واکنش بانک مرکزی آمریکا را به دنبال داشته باشد. اکنون بخش مهمی از این زنجیره در آمار رسمی قابل مشاهده است.
شاخص قیمت مصرفکننده آمریکا (CPI) در ماه اوت (مرداد-شهریور) ۰.۴ درصد رشد کرد، بالاتر از پیشبینیهای اولیه بازار. این شاخص میزان تغییر قیمت یک سبد کالا و خدمات مصرفی را میسنجد و مهمترین معیار سنجش تورم در بزرگترین اقتصاد جهان است. رشد بیشتر از انتظار آن یعنی قدرت خرید خانوارهای آمریکایی سریعتر از پیشبینی کاهش یافته و فدرالرزرو برای تصمیم درباره نرخ بهره با گزینههای محدودتری روبهرو است.
چرا تنگه هرمز محور این زنجیره است
تنگه هرمز باریکترین گذرگاه دریایی میان خلیج فارس و دریای عمان است و روزانه حدود ۲۰ میلیون بشکه نفت از آن عبور میکند؛ رقمی نزدیک به یکپنجم مصرف روزانه نفت جهان. هر نشانه تنش در این مسیر، حتی بدون اختلال واقعی، ریسک تأمین انرژی را در نگاه معاملهگران بالا میبرد. این ریسک به شکل صرف احتیاطی در قیمت نفت بازتاب مییابد و از همانجا وارد هزینه سوخت، حملونقل و در نهایت سبد تورم میشود.
بانک مرکزی آمریکا برای تعیین نرخ بهره به روند تورم واکنش نشان میدهد، نه به یک عدد واحد. افزایش ۰.۴ درصدی قیمت مصرفکننده، در کنار نشانههای همزمان از بازار انرژی، این پرسش را میان سرمایهگذاران تقویت کرده که آیا فدرالرزرو در نشست پیش رو محتاطتر عمل خواهد کرد. نرخ بهره بالاتر برای مدت طولانیتر معمولا به معنای دلار قویتر و فشار نزولی بر قیمت جهانی طلاست، هرچند جهت نهایی این تصمیم هنوز روشن نیست.
پیوند با جیب مخاطب ایرانی
قیمت جهانی طلا و نرخ دلار در بازارهای داخلی، هر دو تحت تأثیر مستقیم تصمیمهای فدرالرزرو و نوسان دلار آمریکا هستند. وقتی دادههای تورمی آمریکا مسیر نرخ بهره را نامشخصتر میکند، همان بیثباتی به بازار طلا و ارز داخلی نیز منتقل میشود. به همین دلیل رصد این زنجیره، از تنش در یک آبراه تا تصمیم بانک مرکزی آمریکا، برای هر کسی که نگران ارزش پسانداز خود است دیگر یک بحث انتزاعی نیست.
تنگه هرمز طی دهههای گذشته بارها کانون نگرانی بازارهای انرژی بوده و هر بار با فروکشکردن تنش، صرف ریسک نفت نیز کاهش یافته است. تحلیلگران تأکید میکنند این اهرم قیمتی معمولا کوتاهمدت است و با عادیشدن شرایط، اثر آن بر تورم و تصمیمهای پولی کمرنگ میشود. تا زمانی که عدم قطعیت باقی است، بازارها همچنان آن را در قیمتها لحاظ خواهند کرد.















نظرات کاربران