به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، صنعت فولاد خوزستان در سال جاری ۳.۵ میلیون تن از ظرفیت تولید خود را از دست داده است. عامل اصلی این افت، محدودیت‌های مکرر تأمین گاز و برق برای واحدهای فولادی بوده است. این حجم تولید از دست‌رفته معادل ظرفیت سالانه چند کارخانه بزرگ فولادی است و می‌تواند بر عرضه محصولاتی مانند میلگرد و ورق در بازار داخلی اثر بگذارد.
مهرام روانبخش، از مسئولان صنعت فولاد، در نشستی بر ضرورت همگرایی شرکت‌های فولادی تأکید کرد. به گفته او، «میز فولاد» باید به بستری برای بررسی مستمر مسائل این صنعت و پیش‌بینی چالش‌های پیش‌رو تبدیل شود. این میز، نشستی تخصصی با حضور فعالان صنعت فولاد است که هدف آن هماهنگی بیشتر میان تولیدکنندگان برای کاهش اثر مشکلات مشترک است.
چرا برق و گاز، گلوگاه تولید فولاد شدند
واحدهای فولادی از جمله صنایع پرمصرف انرژی هستند و در فصل‌های اوج مصرف خانگی، نخستین صنایعی‌اند که با محدودیت سهمیه گاز و برق روبه‌رو می‌شوند. هر ساعت قطعی برق یا افت فشار گاز در کوره‌های ذوب، توقف یا کاهش سرعت خط تولید را به دنبال دارد. نتیجه این وضعیت، عقب افتادن برنامه تولید و افزایش هزینه تمام‌شده هر تن فولاد است.
دامنه اثر بر جیب مصرف‌کننده و صادرات
کاهش تولید در خوزستان به معنای عرضه محدودتر میلگرد، تیرآهن و ورق در بازار داخلی است؛ کالاهایی که مستقیماً در هزینه ساخت‌وساز و قیمت خودرو نقش دارند. از سوی دیگر، افت تولید می‌تواند سهم فولاد ایران از بازارهای صادراتی را کم کند و درآمد ارزی حاصل از این صادرات را تحت فشار بگذارد. کاهش درآمد ارزی صادراتی، از عوامل مؤثر بر توان عرضه ارز در بازار داخلی به شمار می‌رود.
وزارت صمت اعلام کرده توجه ویژه‌ای به واحدهای فولادی آسیب‌دیده و کم‌بازده خواهد داشت تا روند بازگشت آن‌ها به ظرفیت کامل تسریع شود. با این حال، محتمل‌ترین سناریو برای ماه‌های پیش‌رو، ادامه محدودیت‌های فصلی انرژی تا کاهش دما و افت مصرف خانگی است. تحلیلگران صنعت فولاد معتقدند بدون هماهنگی پایدار میان صنعت و شبکه انرژی، این چرخه هرساله تکرار خواهد شد.
نظرات کاربران