به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از اویل‌پرایس، دولت آمریکا پس از امضای توافقی که دونالد ترامپ آن را «بزرگ‌ترین قرارداد نفتی تاریخ جهان» توصیف کرده و کنترل بخش عمده ۶۵ میلیارد بشکه ذخایر اثبات‌شده نفت ونزوئلا را در اختیار آمریکا قرار می‌دهد، اکنون به دنبال دست‌یابی به ذخایر طلا و مواد معدنی حیاتی این کشور است.
بر پایه گزارش رویترز، دولت ترامپ در حال بررسی راه‌هایی برای ورود شرکت‌های آمریکایی به بخش طلا و مواد معدنی حیاتی ونزوئلا است و نشست‌های اولیه‌ای با چند شرکت برای سنجش میزان تمایل آن‌ها به فعالیت در بخش معدن این کشور برگزار کرده است.
دست‌یابی به طلا و مواد معدنی حیاتی ونزوئلا می‌تواند به آمریکا کمک کند زنجیره تأمین فلزات مورد نیاز صنایع دفاعی خود را از وابستگی به چین خارج کند. افزایش حضور شرکت‌های آمریکایی و غربی در بخش معدن ونزوئلا همچنین می‌تواند نفوذ چین و روسیه را در این کشور، که پیش از این از آن بهره می‌بردند، کاهش دهد. یکی از مدیران شرکت‌های فعال در حوزه مواد معدنی حیاتی که در نشست با دولت آمریکا حضور داشت، به رویترز گفت: «همه ما وضعیت نفت را از نزدیک دنبال می‌کنیم و می‌دانیم احتمال دارد مسیری موازی برای مواد معدنی حیاتی هم شکل بگیرد.»
چالش بزرگ‌تر از نفت
برخلاف نفت که حجم ذخایر ونزوئلا نسبتاً شناخته‌شده است -بزرگ‌ترین ذخایر نفتی جهان- میزان دقیق ذخایر طلا و مواد معدنی حیاتی این کشور هنوز مشخص نیست. صنعت معدن ونزوئلا در دوران حکومت نیکلاس مادورو، که در ژانویه امسال برکنار و بازداشت شد، حتی از صنعت نفت هم در وضعیت نامناسب‌تری قرار داشت. پس از برکناری مادورو، ونزوئلا اصلاحاتی برای بازگشایی بخش معدن به روی شرکت‌های بین‌المللی انجام داده و نهاد کنترل دارایی‌های خارجی وزارت خزانه‌داری آمریکا نیز مجوز برخی معاملات مرتبط با طلا و مواد معدنی حیاتی ونزوئلا و مذاکره درباره قراردادهای سرمایه‌گذاری را صادر کرده است.
طبق داده‌های زمین‌شناسی، ونزوئلا دارای ذخایر طلا، بوکسیت، نیکل، مس و کلتان است، اما تولید طلای این کشور محدود است و معدن‌کاری صنعتی بوکسیت -که در تولید آلومینیوم کاربرد دارد- و کلتان در آن وجود ندارد. گریسلین باسکاران، مدیر برنامه امنیت مواد معدنی حیاتی در مرکز مطالعات راهبردی و بین‌المللی در واشنگتن، چند روز پس از بازداشت مادورو گفته بود با وجود ادعاهای مکرر درباره غنای معدنی ونزوئلا، این کشور هرگز ظرفیت نهادی، زیرساخت صنعتی یا محیط سرمایه‌گذاری لازم برای تبدیل این منابع زیرزمینی به تولید پایدار را ایجاد نکرده است.
زمان‌بر بودن توسعه
به گفته تحلیلگران مؤسسه گلوبال‌دیتا انرژی، پتانسیل واقعی ذخایر معدنی ونزوئلا هنوز برآورد نشده و ممکن است سال‌ها طول بکشد تا مواد معدنی حیاتی این کشور بتواند وابستگی آمریکا به فلزات فرآوری‌شده چین برای صنایع دفاعی را کاهش دهد. ساخت زنجیره تأمین برای فرآوری مواد خام به بررسی‌های زمین‌شناسی، صدور مجوز، توسعه معدن، احداث تأسیسات فرآوری و زیرساخت لجستیکی نیاز دارد که در ونزوئلا هنوز شکل نگرفته است. به گفته این تحلیلگران، حتی در صورت ساخت چنین زیرساختی، جدول زمانی اجرای پروژه‌ها احتمالاً از بازه زمانی مورد نیاز آمریکا برای تنوع‌بخشی به زنجیره تأمین خود فراتر می‌رود.
نظرات کاربران