به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از تریدینگ‌ویو، سهام شرکت آمریکایی دایموندبک انرژی (FANG) به تازگی به محدوده ۱۹۳ تا ۱۹۴ دلار عقب‌نشینی کرده است. با این حال یک تحلیلگر بازار معتقد است این افت نشانه ضعف در کسب‌وکار اصلی شرکت نیست، بلکه ترکیبی از سه عامل است: قیمت بالای نفت خام، تداوم اختلال در تنگه هرمز و فشار فروشی که ریشه در عملکرد شرکت ندارد.
ریسک تنگه هرمز همچنان پابرجاست
ترافیک کشتیرانی از تنگه هرمز به‌طور قابل‌توجهی زیر سطح عادی باقی مانده و ریسک ژئوپلیتیک در منطقه خاورمیانه همچنان بالاست. عربستان سعودی بخشی از صادرات خود را از مسیرهای جایگزین و روش انتقال کشتی‌به‌کشتی عبور می‌دهد؛ اقدامی که تا حدی از شدت صرف ریسک قیمت نفت کاسته است. با این حال، زیرساخت خط لوله عربستان نیز آسیب دیده و بازگشت کامل شرایط به حالت عادی هنوز قطعی نیست. در این شرایط، قیمت نفت خام سبک آمریکا (WTI) در محدوده ۱۰۰ دلار در هر بشکه باقی مانده است؛ سطحی که برای تولیدکننده‌ای کم‌هزینه مانند دایموندبک در حوزه پرمین، بسیار سودآور به شمار می‌رود.
فروش بلوکی سهام، عامل اصلی افت اخیر
بخش عمده ضعف اخیر نمودار سهم، ریشه در یک رویداد فنی و مقطعی دارد. بزرگ‌ترین سهامدار دایموندبک، حدود ۹٫۱ میلیون سهم خود معادل تقریبی ۱٫۹ میلیارد دلار را در بازار عرضه کرد. این عرضه سنگین، فشار فروش قابل‌توجهی در بازار ایجاد کرد و یکی از بزرگ‌ترین افت‌های یک‌روزه سهم در بیش از ۱ سال اخیر را رقم زد. نکته مهم این است که این فروش، نه با هشدار سودآوری از سوی شرکت همراه بود و نه نشانه‌ای از افت کیفیت دارایی‌های پرمین دایموندبک به شمار می‌رود.
داده‌های بنیادی شرکت همچنان قوی باقی مانده است. درآمد دوازده‌ماهه اخیر دایموندبک حدود ۱۷٫۱ میلیارد دلار بوده که نسبت به سال گذشته حدود ۲۱ درصد رشد نشان می‌دهد. سود عملیاتی پیش از بهره، مالیات و استهلاک نیز با رشد حدود ۱۸ درصدی به حدود ۱۱٫۲ میلیارد دلار رسیده و جریان نقد آزاد شرکت با جهش ۵۶ درصدی به حدود ۶٫۵ میلیارد دلار افزایش یافته است. نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام نیز در سطح محافظه‌کارانه ۰٫۳۳ قرار دارد. بر اساس برآورد اجماع تحلیلگران از سود هر سهم سال آینده که حدود ۲۰٫۷۶ دلار است، قیمت فعلی سهم معادل نسبت قیمت به درآمد آینده حدود ۹٫۳ واحد محاسبه می‌شود؛ رقمی که برای یک تولیدکننده بزرگ نفت در شرایط نفت ۱۰۰ دلاری، نسبتاً پایین ارزیابی می‌شود.
سطوح فنی مورد توجه بازار
در تایم روزانه، شاخص قدرت نسبی سهم در سطح ۴۲ و شاخص میانگین جهت‌دار در سطح ۱۴ قرار دارد که نشان‌دهنده مومنتوم ضعیف و روند نامشخص است. قیمت سهم اکنون زیر میانگین‌های متحرک کوتاه و میان‌مدت و در نزدیکی میانگین متحرک نمایی ۱۰۰روزه در محدوده ۱۹۴٫۵ دلار معامله می‌شود. بر این اساس، محدوده ۱۹۱ تا ۱۹۴ دلار به‌عنوان حمایت نخست و محدوده ۱۸۵ تا ۱۸۷ دلار به‌عنوان حمایت اصلی در تایم روزانه مورد توجه است. در سناریوی صعودی، بازگشت قیمت به بالای ۱۹۸ تا ۲۰۰ دلار و سپس عبور از خوشه میانگین‌های متحرک در محدوده ۲۰۱ تا ۲۰۳ دلار، می‌تواند نشانه پایان اصلاح قیمتی تلقی شود و مسیر را تا محدوده ۲۱۰ تا ۲۱۳ دلار باز کند.
در مقابل، مهم‌ترین ریسک این چشم‌انداز، کاهش سریع تنش در خاورمیانه است. اگر کشتیرانی از تنگه هرمز به شرایط عادی بازگردد و زیرساخت آسیب‌دیده عربستان ترمیم شود، بخشی از صرف ریسک ژئوپلیتیک قیمت نفت می‌تواند به‌سرعت از بین برود. از منظر تکنیکال نیز، افت قطعی قیمت سهم به زیر ۱۸۵ دلار، معادل شکست میانگین متحرک ۲۰۰روزه، این چشم‌انداز را به‌طور محسوسی تضعیف می‌کند و محدوده ۱۷۸ تا ۱۸۲ دلار را در کانون توجه قرار می‌دهد. این تحلیل، دیدگاه یک تحلیلگر بازار است و نباید به‌عنوان توصیه مالی یا سرمایه‌گذاری تلقی شود.
نظرات کاربران