به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از ۲۴/۷ وال استریت، صندوق قابل‌معامله بین‌المللی سود سهام فیدلیتی با نماد FIDI در ۱ سال گذشته بازدهی نزدیک به ۲۷ درصد ثبت کرده، در حالی که کارمزد سالانه آن تنها ۰٫۱۸ درصد است. این رقم کمتر از نصف کارمزد ۰٫۵۰ درصدی صندوق مشابه شرکت بلک‌راک با نماد IDV به شمار می‌رود. برای سرمایه‌گذارانی که به‌دنبال دریافت سود نقدی از سهام شرکت‌های بزرگ خارج از آمریکا هستند، همین فاصله کارمزد می‌تواند سالانه چند ۱۰۰ دلار در جیب آنان بماند یا از آن خارج شود.
صندوق بلک‌راک؛ گزینه شناخته‌شده برای سود سهام بالا
صندوق آی‌شیرز انتخاب سود سهام بین‌المللی بلک‌راک (IDV) در میان ۱۰۰ سهم با بالاترین بازده نقدی در بازارهای توسعه‌یافته اروپا، بریتانیا، استرالیا و ژاپن سرمایه‌گذاری می‌کند و هر ۳ ماه یک‌بار سود توزیع می‌کند. این صندوق در ۱ سال گذشته تنها از محل تغییر قیمت ۲۸٫۳ درصد بازدهی داشته و با سود نقدی ۲٫۴۲ دلار به ازای هر سهم در برابر قیمت ۴۴٫۳۰ دلاری، بازده تقسیمی آن از ۵ درصد فراتر می‌رود. برای سرمایه‌گذاری که صرفاً به‌دنبال جریان نقدی بالا از بازارهای خارجی است، این عملکرد قابل‌توجه است.
فاصله کارمزد؛ عامل تعیین‌کننده در بلندمدت
طبق آخرین گزارش رسمی بلک‌راک با تاریخ ۳۱ اوت ۲۰۲۶ (۹ شهریور ۱۴۰۵)، کارمزد سالانه IDV به ۰٫۵۰ درصد می‌رسد، در حالی که صندوق FIDI فیدلیتی تنها ۰٫۱۸ درصد از دارایی سرمایه‌گذاران را به‌عنوان کارمزد برمی‌دارد. این فاصله ۰٫۳۲ واحد درصدی -که در ادبیات بازار به آن ۳۲ واحد پایه گفته می‌شود- روی سرمایه‌ای معادل ۱۰۰ هزار دلار، هر سال حدود ۳۲۰ دلار صرفه‌جویی به همراه دارد. این رقم در نگاه اول کوچک به نظر می‌رسد، اما در یک بازه ده‌ساله و با احتساب سود مرکب، همین فاصله کارمزد بخشی از سود سهام سرمایه‌گذار را به‌آرامی می‌بلعد.
بازدهی و ترکیب دارایی‌های دو صندوق
از نظر بازدهی کل، صندوق FIDI در ۱ سال گذشته حدود ۲۷ درصد بازده داشته است؛ بخشی از آن از محل افزایش قیمت به میزان ۲۴٫۲۴ درصد و بخشی دیگر از سود تقسیمی به دست آمده است. این رقم با بازدهی قیمتی ۲۸٫۳ درصدی IDV تقریباً هم‌تراز است. FIDI با بزرگ‌ترین سهم پرتفوی خود یعنی شرکت انرژی نروژی اکوینور با وزن ۳٫۷ درصد، شرکت فرانسوی توتال‌انرژیز با ۳٫۶ درصد و شرکت کانادایی نچرال‌ریسورسز با ۲٫۹ درصد، دارایی‌های خود را میان انرژی اروپا، بانک‌ها و خطوط لوله کانادا، خودروسازان ژاپنی، شرکت‌های خدماتی استرالیا و شرکت‌های دخانیات بریتانیا پخش کرده است. این پراکندگی، ریسک افت شدید ناشی از تکیه بر یک یا چند سهم را کاهش می‌دهد.
در مقابل، بازده تقسیمی IDV هم‌چنان از ۵ درصد بالاتر و به‌طور محسوسی بیشتر از بازده ۳٫۸۹ درصدی FIDI است؛ بنابراین سرمایه‌گذاری که تنها به حداکثر جریان نقدی جاری اهمیت می‌دهد، در IDV سود بیشتری دریافت می‌کند. IDV هم‌چنین صندوقی قدیمی‌تر و بزرگ‌تر است و همین موضوع، دامنه معاملاتی باریک‌تر و نقدشوندگی بیشتری برای سفارش‌های حجیم فراهم می‌کند. دارایی FIDI با حدود ۳۶۲ میلیون دلار در مقایسه کوچک‌تر است، هرچند برای سفارش‌های معمول سرمایه‌گذاران خرد کافی به نظر می‌رسد.
نکته مالیاتی پیش از هرگونه جابه‌جایی
در حساب‌های دارای معافیت مالیاتی، جابه‌جایی میان این دو صندوق صرفاً یک تصمیم سرمایه‌گذاری ساده است. اما در حساب‌های مشمول مالیات، دارندگان واحدهای IDV که در یک یا ۲ سال گذشته خرید کرده‌اند و اکنون نزدیک به ۲۸ درصد سود انباشته دارند، باید پیش از هر تصمیمی مالیات احتمالی بر عایدی سرمایه را با صرفه‌جویی چندساله ناشی از کارمزد پایین‌تر مقایسه کنند. در بسیاری از این موارد، منطقی‌تر آن است که سرمایه‌گذار به‌جای فروش واحدهای قدیمی، تنها آورده‌های جدید و سود تقسیمی آتی خود را به‌سمت FIDI هدایت کند تا زمانی که محاسبات مالیاتی به‌نفع جابه‌جایی کامل تغییر کند. در نهایت، انتخاب میان این دو صندوق به هدف هر سرمایه‌گذار از سود سهام و میزان اهمیت کارمزد سالانه برای او بازمی‌گردد.
نظرات کاربران