به گزارش گروه بازار خبرگزاری آنا، وقتی پای متراژ بالای دیوارچینی و کنترل هزینه‌های نهایی سازه وسط می‌آید، انتخاب مصالح سنتی دیگر از نظر اقتصادی و مهندسی توجیهی ندارد. هبلکس رفتار سازه را در برابر زلزله و اتلاف حرارت تغییر داده است.
برای آنکه بدانید آیا این محصول برای پلان اجرایی شما مناسب است یا نه، باید مزایا، محدودیت‌های ذاتی و قلق‌های آن را بدانید.
داده‌های آزمایشگاهی و تجربه ما در پروژه‌های انبوه‌سازی نشان می‌دهد که استفاده از مصالح مدرن، راندمان کلی ساختمان را به شکل چشمگیری ارتقا می‌دهد. برخی از این مزایا عبارتند از:
چگالی خشک هبلکس بین ۴۵۰ تا ۶۵۰ کیلوگرم بر متر مکعب است. یعنی وزنی معادل یک‌سوم آجر فشاری و نصف بلوک‌های سیمانی متداول دارد.
در محاسبات استاتیکی، کاهش بار مرده تیغه‌ها مستقیماً ابعاد تیرها، ستون‌ها و مصرف میلگرد در اسکلت را سبک‌تر می‌کند. در زمان زلزله نیز، نیروی اینرسی وارد بر طبقات به شکل محسوسی افت خواهد کرد.
ضریب هدایت حرارتی () هبلکس بین ۰.۰۹ تا ۰.۱۲ وات بر متر کلوین است. ساختار حفره‌های هوای محبوس، انتقال گرما و سرما را مسدود می‌کند.
با اجرای بلوک هبلکس با ضخامت ۱۵ یا ۲۰ سانتی‌متر برای دیوارهای پیرامونی، بدون نیاز به عایق‌های کمکی مثل پشم‌سنگ یا یونولیت، تاییدیه مبحث ۱۹ بدون کوچک‌ترین دردسری اخذ می‌شود.
ترکیب سیلیکات کلسیم هیدراته هیچ ماده آلی و اشتعال‌پذیری ندارد. تست‌های آتش‌نشانی نشان می‌دهد دیواری با ضخامت ۱۵ سانتی‌متر از این بلوک، در دمای فراتر از ۱۰۰۰ درجه سانتی‌گراد تا بیش از ۴ ساعت انسجام ساختاری خود را حفظ می‌کند. هیچ‌گونه دود یا گاز سمی تولید نمی‌شود و امنیت خروج اضطراری ساکنان تضمین می‌گردد.
جداره‌های متخلخل سلولی، افت صوتی در بازه ۳۸ تا ۴۳ دسی‌بل ایجاد می‌کنند. مکالمات معمول روزمره، صدای تلویزیون یا عبور آب در لوله‌ها بین واحدهای مجاور فیلتر می‌شوند.
اگر اجرای بندکشی با چسب استاندارد و بدون درز انجام شود، الزامات مبحث ۱۸ مقررات ملی به بهترین شکل ممکن پیاده‌سازی خواهد شد.
رواداری ابعادی این بلوک‌ها زیر ۱.۵ میلی‌متر است. این یعنی لایه سنتی و سنگین گچ‌وخاک از پروسه نازک‌کاری حذف می‌شود و گچ نهایی مستقیماً با ضخامت کم اجرا می‌گردد. ابعاد بزرگ بلوک‌ها نیز سرعت پیشرفت بنایی را به بیش از ۳ برابر روش‌های سنتی می‌رساند.
در جدول زیر، مهم‌ترین مشخصات فنی و مزایای هبلکس بر اساس مقادیر رایج تولیدکنندگان و استانداردهای مرتبط، خلاصه شده است:
ارزش افزوده عملیاتی در پروژه
کاهش ابعاد سازه و سبکی در زلزله
۴۰٪ کاهش مصرف گاز و برق ساختمان
ایمنی کامل و پاس کردن تاییدیه آتش‌نشانی
ایجاد آرامش محیطی مطابق مبحث ۱۸
حذف گچ‌وخاک و کاهش پرتی مصالح
Drafting cautious Persian preface
شناخت مزایای هبلکس نباید شما را از خطاهای رایج اجرایی غافل کند. اجرای درست، مستلزم دقت به این اصول در کارگاه است:
محدودیت در دیوارهای باربر
مقاومت فشاری هبلکس بین ۲.۵ تا ۵ مگاپاسکال است. بنابراین، این محصول ماهیت غیرباربر دارد و نمی‌تواند تکیه‌گاه تیر یا سقف قرار گیرد. استفاده از آن صرفاً برای دیوارهای جانبی و جداکننده داخلی مجاز است و بارهای ثقلی باید کماکان توسط اسکلت فلزی یا بتنی تحمل شوند.
بافت مویینگی سطح بلوک میل شدیدی به جذب آب ملات تازه دارد. اگر پیش از اجرای پلاستر سیمانی یا گچی سطح دیوار زنجاب نشود، رطوبت ملات کشیده شده و پوک می‌شود.
راهکار آن مرطوب‌سازی ملایم سطح یا استفاده از پرایمرهای پلیمری قبل از اجرای پوشش نهایی است تا چسبندگی کامل تضمین شود.
چالش شیارزنی و مهار وسایل سنگین
بافت نرم این بلوک شیارزنی لوله‌ها را بسیار آسان می‌کند؛ اما برای نصب وسایل سنگینی مثل کابینت یا اسپلیت، رول‌پلاک‌های معمولی جوابگو نیستند. در این حالت حتماً باید از انکربولت‌های پروانه‌ای مخصوص یا چسب‌های کاشت شیمیایی استفاده کرد تا اتصال کاملاً محکم و ایمن بماند.
ضرورت اجرای بست‌های رادیکالی
رفتار الاستیک هبلکس نیازمند جداسازی لرزه‌ای و اتصال انعطاف‌پذیر با اسکلت است. استفاده از شاخک‌های سنتی جوشی ممنوع است و باید از بست‌های رادیکالی و ناودانی‌های منقطع گالوانیزه استفاده شود. این اتصالات با جذب جابه‌جایی طبقات در زلزله، مانع از ترک‌خوردگی و فروریختن دیوار می‌شوند.
در جدول زیر، اصلی‌ترین چالش‌های فنی بلوک AAC به همراه پیامدهای اجرایی و راهکارهای مهندسی مهار آن‌ها خلاصه شده است:
پیامد ناشی از اجرای غیراصولی
آسیب دیدن دیوار تحت بار محوری
کاربرد اختصاصی در دیوارهای غیرباربر
ترک‌خوردگی نازک‌کاری و پوک شدن گچ
مرطوب‌سازی، پرایمر و چسب استاندارد
لقی شاسی داکت، اسپلیت و کابینت
به‌کارگیری انکر پروانه‌ای و پیچ‌های مخصوص AAC
شکستگی کنج‌ها در تغییر مکان سازه
نصب وال‌پست منقطع و بست رادیکالی
نظرات کاربران