به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از مینت، دیوان تجدیدنظر مالیات بر درآمد هند در رأی ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۶ (۱ مهر ۱۴۰۵)، مالیات اضافی یک بازنشسته را قابل استرداد دانست. این مبلغ ۹ لک و ۹۱ هزار روپیه، یعنی حدود ۹۹۱ هزار روپیه است و تقریباً با ۱۱ هزار دلار برابری می‌کند.
اهمیت این پرونده فراتر از یک فرد است. این رأی مرز میان «ادعای تازه» و «اصلاح اشتباه آشکار» در اظهارنامه مالیاتی را روشن می‌کند. برای سرمایه‌گذاران اوراق قرضه، پیام روشن است: پرداخت مالیات بر درآمد معاف، حتی پس از پایان مهلت اصلاح، لزوماً پایان ماجرا نیست.
ماجرا از کجا آغاز شد
آجی کومار باکایا، بازنشسته ساکن گورگائون، در فوریه ۲۰۱۳ حدود ۳۰ میلیون روپیه در اوراق قرضه معاف از مالیات سرمایه‌گذاری کرد. ۲۰ میلیون روپیه از این مبلغ در اوراق شرکت تأمین مالی زیرساخت هند با سود سالانه ۸٫۴۸ درصد قرار گرفت. ۱۰ میلیون روپیه دیگر نیز در اوراق شرکت برق‌رسانی روستایی با سود ۸٫۴۶ درصد رفت.
سود این اوراق طبق قانون مالیات بر درآمد هند معاف است. باکایا در اظهارنامه‌های سال‌های مالی ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۵ این سود را درست و به‌عنوان درآمد معاف ثبت کرد. اما در اظهارنامه سال مالی ۲۰۲۲-۲۰۲۳، حدود ۲٫۵۴ میلیون روپیه از این سود را در ردیف درآمد مشمول مالیات آورد. همین اشتباه مالیات اضافه را به دنبال داشت.
از رد درخواست تا رأی نهایی
وقتی او متوجه اشتباه شد، مهلت ارسال اظهارنامه اصلاحی گذشته بود. باکایا در ۱۹ ژانویه ۲۰۲۴ (۲۹ دی ۱۴۰۲) از مأمور ارزیابی مالیاتی درخواست اصلاح و استرداد کرد. مأمور ارزیابی در ۷ آوریل ۲۰۲۵ (۱۸ فروردین ۱۴۰۴) درخواست را رد کرد و گفت بدون اظهارنامه اصلاحی نمی‌توان به آن رسیدگی کرد.
دیوان تجدیدنظر اما استدلال دیگری داشت. به نظر این مرجع، درآمد از ابتدا بدون پنهان‌کاری اعلام شده بود و فقط در ردیف نادرست قرار گرفته بود. بنابراین این درخواست، اصلاح یک «اشتباه آشکار در سوابق» است، نه ادعای معافیت تازه. دیوان تأکید کرد مالیات باید مطابق قانون گرفته شود، نه به‌صورت دلبخواهی.
کارشناسان مالیاتی این پرونده را یادآوری مهمی برای مؤدیان می‌دانند. بررسی دقیق درآمدهای معاف، کسورات و طبقه‌بندی درآمدها پیش از ارسال اظهارنامه، هم از پرداخت مالیات اضافه جلوگیری می‌کند و هم نیاز به فرایندهای زمان‌بر اصلاح را از میان می‌برد.
نظرات کاربران