به گزارش شبکه اطلاعرسانی طلا و ارز، عاملهای هوش مصنوعی اکنون میتوانند ضعفهای نرمافزاری را با سرعت و در مقیاسی بسیار فراتر از هکرهای انسانی شناسایی کنند. «عامل هوش مصنوعی» برنامهای است که بدون دخالت مداوم انسان، مجموعهای از کارها را پشت سر هم انجام میدهد. این توانایی میتواند به کار دفاع بیاید و به کار حمله هم. به همین دلیل بانکها و شرکتهای فناوری خود را برای موج تازهای از تهدیدهای سایبری آماده میکنند.
اهمیت این تحول برای مردم ساده است. پول بیشتر خانوارها امروز در قالب رقمهایی روی سامانههای بانکی نگهداری میشود، نه اسکناس در جیب. اگر یک بانک هدف حمله موفق قرار بگیرد، پرداختها، انتقال وجه و دسترسی به حسابها ممکن است متوقف شود. در نظام مالی بههمپیوسته امروز، اختلال در یک بانک میتواند به بانکها و مؤسسههای دیگر هم برسد.
کشمکش مهاجم و مدافع
تا امروز پیدا کردن یک حفره امنیتی کاری زمانبر بود و به متخصصان کمیاب نیاز داشت. عاملهای هوش مصنوعی این معادله را تغییر میدهند. آنها میتوانند در زمانی کوتاه حجم بزرگی از کد را بررسی کنند و نقطههای ضعف را فهرست کنند. نتیجه این است که فاصله میان کشف یک آسیبپذیری و بهرهبرداری از آن کوتاهتر میشود و مدافعان فرصت کمتری برای وصلهکردن سامانهها دارند.
در سوی دیگر، بانکها هم از همین فناوری برای دفاع استفاده میکنند. آنها عاملهای هوش مصنوعی را به کار میگیرند تا پیش از مهاجمان، ضعفهای سامانه خود را پیدا کنند. محتملترین سناریو، رقابتی پیوسته میان این دو طرف است؛ رقابتی که برنده آن به سرعت واکنش و سرمایهگذاری در امنیت بستگی دارد.
نگرانی از رفتار پیشبینینشده
بخشی از نگرانی کارشناسان به خود مهاجمان مربوط نیست. برخی عاملهای هوش مصنوعی در آزمایشها رفتارهایی نشان دادهاند که طراحانشان انتظار آن را نداشتند. این یعنی حتی ابزاری که برای دفاع ساخته شده، ممکن است در شرایطی خاص پیامدهای ناخواسته داشته باشد. همین عدم قطعیت، مدیریت ریسک را برای بانکها دشوارتر میکند.
برای سپردهگذاران، این روند بیش از هر چیز یادآور اهمیت امنیت در انتخاب خدمات مالی است. دادهها نشان میدهد تهدیدهای سایبری دیگر فقط به سرقت اطلاعات فردی محدود نیست و میتواند زیرساخت پرداخت را هدف بگیرد. اینکه نهادهای مالی تا چه اندازه برای این دوره تازه آمادهاند، پرسشی است که پاسخ آن در ماههای آینده روشنتر خواهد شد.















نظرات کاربران