به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، بانک کشاورزی در سال ۱۴۰۴ در مجموع ۴۲ شعبه را منحل کرد یا با شعبه‌های دیگر ادغام کرد. این بانک هدف این اقدام را مدیریت هزینه‌ها، افزایش بهره‌وری و چابک‌سازی شبکه شعب اعلام کرده است. بانک کشاورزی کاهش شعب را یکی از عوامل رسیدن به سود ۵٫۳ هزار میلیارد تومانی در سال گذشته معرفی می‌کند.
این خبر برای مشتریان بانک دو وجه دارد. از یک سو، سودآوری بانک نشانه‌ای از بهبود وضعیت مالی آن و توانش در ادامه ارائه خدمات و تسهیلات است. از سوی دیگر، کاهش تعداد شعبه‌ها یعنی بخشی از مشتریان برای کارهای حضوری باید به شعبه دیگری بروند.
چرا کاهش شعبه به سود کمک می‌کند؟
هر شعبه بانکی هزینه ثابت دارد: اجاره یا نگهداری ساختمان، حقوق کارکنان، تجهیزات و سامانه‌های ارتباطی. شعبه زیان‌ده شعبه‌ای است که درآمدش از این هزینه‌ها کم‌تر است. با ادغام، مشتریان و منابع این شعبه‌ها به شعبه‌ای منتقل می‌شوند که ظرفیت بیش‌تری دارد و هزینه تکراری حذف می‌شود.
رقم ۵٫۳ همت معادل ۵ هزار و ۳۰۰ میلیارد تومان، یا ۵۳ هزار میلیارد ریال است. «همت» کوتاه‌شده عبارت «هزار میلیارد تومان» است و در گزارش‌های مالی برای بیان اعداد بزرگ به کار می‌رود. با این حال، سهم دقیق صرفه‌جویی ناشی از کاهش شعب در این سود اعلام نشده است. بنابراین روشن نیست چه بخشی از این رقم مستقیماً از این محل به دست آمده است.
دسترسی در برابر هزینه
در رویه متعارف بانکی، با ادغام یک شعبه، حساب‌ها و پرونده‌های مشتریان به شعبه مقصد منتقل می‌شود. از این رو، مشتریان شعب ادغام‌شده برای خدمات حضوری مانند پرونده تسهیلات یا امور ضمانت‌نامه به نشانی شعبه جدید نیاز دارند. بخش عمده تراکنش‌های روزمره مانند انتقال وجه و پرداخت قبض از طریق درگاه‌های الکترونیک ادامه پیدا می‌کند.
بانک کشاورزی شبکه گسترده‌ای در روستاها و شهرهای کوچک دارد و نقش پررنگی در تأمین مالی بخش کشاورزی ایفا می‌کند. در این مناطق، شعبه حضوری برای بسیاری از مشتریان هنوز اهمیت دارد. در مقابل، گسترش بانکداری الکترونیک در سال‌های اخیر نیاز به شعبه را برای بسیاری از تراکنش‌ها کاهش داده است. توازن میان صرفه‌جویی در هزینه و حفظ دسترسی مشتریان، پرسشی است که عملکرد سال‌های آینده بانک به آن پاسخ خواهد داد.
نظرات کاربران