به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، مرکز پژوهش‌های مجلس برآورد تازه‌ای از مصرف برق استخراج رمزارز در ایران منتشر کرده است. بر پایه این گزارش، ماینرها یعنی دستگاه‌هایی که با پردازش سنگین، رمزارز تولید می‌کنند، حدود ۹۳۰ تا ۱۲۰۰ مگاوات برق مصرف می‌کنند. این رقم به روش محاسبه و دامنه برآورد بستگی دارد.
اهمیت این عدد در زمان انتشار آن است. شبکه برق کشور در ماه‌های گرم سال با «ناترازی» روبه‌روست؛ یعنی تقاضای برق از توان تولید بیش‌تر می‌شود و نتیجه آن خاموشی و محدودیت مصرف است. سهم استخراج رمزارز از این کمبود، بسته به مبنای محاسبه، در گزارش بین حدود ۶ تا ۱۴ درصد آمده است. این یافته بحث درباره جایگاه ماینرها در سیاست‌گذاری انرژی را دوباره پررنگ می‌کند.
این رقم در عمل یعنی چه؟
برای ملموس‌شدن این عدد، ظرفیت نیروگاه اتمی بوشهر حدود ۱۰۰۰ مگاوات است. به این ترتیب مصرف ماینرها تقریباً با خروجی کامل یک نیروگاه بزرگ برابری می‌کند. بخش مهمی از این برق از نیروگاه‌های حرارتی تأمین می‌شود؛ نیروگاه‌هایی که با سوزاندن گاز یا گازوئیل برق تولید می‌کنند.
مرکز پژوهش‌ها نیاز سوختی این بخش را سالانه ۲ میلیارد لیتر معادل گازوئیل برآورد کرده است. این رقم به‌طور میانگین به حدود ۵.۵ میلیون لیتر در روز می‌رسد. اگر ظرفیت هر نفتکش جاده‌ای را حدود ۳۰ هزار لیتر در نظر بگیریم، این مقدار تقریباً بار ۱۸۰ نفتکش در هر روز است.
پیامد برای فعالان بازار رمزارز
داده‌ها نشان می‌دهد استخراج رمزارز همچنان یکی از مصرف‌کنندگان قابل‌توجه شبکه برق کشور است. برآوردهایی از این دست معمولاً پایه تصمیم‌های سیاستی درباره تعرفه برق، سهمیه مصرف و محدودیت‌های فصلی قرار می‌گیرد. برای استخراج‌کنندگان، هر تغییر در قیمت یا دسترسی به برق مستقیماً روی هزینه تولید و حاشیه سود اثر می‌گذارد.
در سطح جهانی، سهم هر کشور از «هش‌ریت» شبکه بیت‌کوین، یعنی توان پردازشی اختصاص‌یافته به استخراج، به دسترسی به برق ارزان وابسته است. تجربه سال‌های گذشته نشان می‌دهد در دوره‌های اوج مصرف تابستانی، محدودیت برق ماینرها بیش‌تر می‌شود. گزارش تازه نیز نشان می‌دهد که این بحث هنوز برای سیاست‌گذاران انرژی باز است.
نظرات کاربران