به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، ترخیص‌نشدن محموله‌های برنج در بندرها تاکنون ۹ میلیارد تومان هزینه اضافه روی این کالا گذاشته است. گزارش‌ها از گوشت‌های وارداتی تاریخ‌مصرف‌گذشته و محموله‌های معطل کنجاله در انبارهای بندری نیز خبر می‌دهند. کنجاله همان تفاله دانه‌های روغنی مانند سویاست و خوراک اصلی دام و طیور به شمار می‌رود.
اهمیت این خبر برای خانوارها روشن است. هر روز ماندن کالا در بندر هزینه انبارداری و جریمه تأخیر دارد. این هزینه‌ها معمولاً در نهایت به قیمت فروش اضافه می‌شود. بنابراین موضوعی که در ظاهر به گمرک و بندر مربوط است، می‌تواند در قیمت برنج، مرغ، تخم‌مرغ و لبنیات هم دیده شود.
هزینه ماندن کالا از کجا می‌آید؟
کالای وارداتی پس از رسیدن به بندر باید در مهلت مشخصی ترخیص شود. پس از این مهلت، صاحب کالا باید هزینه انبارداری و «دموراژ» بپردازد. دموراژ جریمه‌ای است که بابت معطل‌ماندن کشتی یا کانتینر دریافت می‌شود. رقم ۹ میلیارد تومانی برنج، هزینه‌ای است که پیش از رسیدن حتی یک کیسه برنج به فروشگاه، به بهای آن افزوده شده است.
برای گوشت وضعیت پیچیده‌تر است. گوشت کالایی فاسدشدنی است و اگر زمان ترخیص طولانی شود، کل محموله ممکن است از چرخه مصرف خارج شود. در این حالت ارزی که برای واردات آن خرج شده، عملاً به کالای قابل‌عرضه تبدیل نمی‌شود. همین موضوع می‌تواند عرضه را در بازار داخلی کم‌تر از برنامه نگه دارد.
اثر زنجیره‌ای کنجاله بر سفره
توقف کنجاله در بندرها از مسیری غیرمستقیم بر قیمت‌ها اثر می‌گذارد. مرغداران و دامداران برای تأمین خوراک به این نهاده وابسته‌اند. کمبود یا گرانی خوراک دام معمولاً با چند هفته فاصله در قیمت مرغ، تخم‌مرغ و شیر ظاهر می‌شود. به همین دلیل فعالان بازار مواد غذایی، وضعیت ترخیص نهاده‌ها را به‌عنوان یک شاخص پیش‌نگر دنبال می‌کنند.
داده‌های منتشرشده هنوز حجم دقیق کالاهای معطل و سهم هر دستگاه در این تأخیر را روشن نکرده است. پرسش اصلی اکنون این است که فرایند ترخیص با چه سرعتی سامان می‌گیرد. سرعت ترخیص در هفته‌های آینده تعیین می‌کند که هزینه‌های انباشته‌شده تا چه اندازه به قیمت مصرف‌کننده منتقل شود.
نظرات کاربران