به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، قیمت سنگ‌آهن با عیار ۶۲ درصد در بندر چینگدائو چین روز ۲۵ سپتامبر (۳ مهر) به ۹۶.۶ دلار در هر تن رسید. این رقم ۴.۲ درصد پایین‌تر از قیمت ۴ سپتامبر (۱۳ شهریور) است. به بیان ساده، سنگ‌آهن در کمتر از ۱ ماه حدود ۴ دلار در هر تن ارزان‌تر شد و از سطح بالای ۱۰۰ دلار عقب نشست.
این افت برای ایران از چند جهت اهمیت دارد. سنگ‌آهن و محصولات آن، مانند کنسانتره و گندله، بخشی از صادرات غیرنفتی کشور را تشکیل می‌دهند و چین مهم‌ترین خریدار آن‌هاست. هر تغییر در قیمت جهانی این کالا، درآمد ارزی صادرکنندگان و سودآوری شرکت‌های معدنی را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
چرا قیمت پایین آمد؟
داده‌ها نشان می‌دهد فضای بازار در نیمه دوم سپتامبر زیر فشار دو عامل قرار داشت. عامل نخست، درخواست‌های دوباره برای کاهش تولید در صنعت فولاد بود. عامل دوم، تعمیر و توقف موقت شماری از کوره‌های بلند بود. کوره بلند واحدی است که سنگ‌آهن را ذوب می‌کند و به آهن خام تبدیل می‌کند؛ هر کوره‌ای که از مدار خارج شود، مصرف سنگ‌آهن را مستقیماً کم می‌کند.
در این کشمکش، کفه ترازو به سمت فروشندگان سنگین شد. وقتی فولادسازان خرید کمتری دارند و عرضه ثابت می‌ماند، فروشندگان برای یافتن مشتری ناچار به قیمت پایین‌تر رضایت می‌دهند. رقم ۹۶.۶ دلار حاصل همین فشار فروش در بازاری است که تقاضای آن موقتاً کوچک‌تر شده است.
معنای عدد برای بازار داخلی
قیمت اعلام‌شده بر پایه CFR است؛ یعنی هزینه حمل دریایی تا بندر مقصد در آن لحاظ شده است. بنابراین سهم واقعی فروشنده پس از کسر کرایه حمل، کمتر از این رقم خواهد بود. این نکته برای ارزیابی حاشیه سود صادرکنندگان ایرانی اهمیت دارد، زیرا هزینه حمل آن‌ها تا چین قابل توجه است.
در بورس تهران، سهام شرکت‌های سنگ‌آهنی و فولادی معمولاً به قیمت‌های جهانی این کالا واکنش نشان می‌دهند. با این حال، اثر نهایی به نرخ ارز، هزینه‌های داخلی و مدت ماندگاری قیمت زیر ۱۰۰ دلار بستگی دارد. تعمیر کوره‌ها ماهیتی موقت دارد و مسیر بعدی قیمت به این وابسته است که کوره‌ها چه زمانی به مدار بازگردند و سیاست کاهش تولید فولاد در چین تا کجا ادامه یابد.
نظرات کاربران