ذخایر استراتژیک نفت آمریکا با ادامه‌ی آزادسازی‌های گسترده، به ۲۸۳.۸ میلیون بشکه رسیده و به پایین‌ترین سطح از اکتبر ۱۹۸۲ سقوط کرده است؛ رقمی که اکنون حداقل عملیاتی تعیین‌شده برای این ذخایر را به آزمون گذاشته و زنگ هشدار تحلیلگران را درباره کاهش گزینه‌های واشینگتن در بحران هرمز به صدا درآورده است.
به گزارش « نفت ما »، طبق گزارش اداره اطلاعات انرژی (EIA)، موجودی نفت خام در ذخایر استراتژیک آمریکا (SPR) در هفته منتهی به ۱۸ سپتامبر، به ۲۸۴.۶ میلیون بشکه رسید که نسبت به هفته قبل (۲۸۵ میلیون بشکه) و نسبت به مدت مشابه سال گذشته (۴۰۶ میلیون بشکه) کاهش یافته است. داده‌های وزارت انرژی نشان می‌دهد که در هفته بعد از آن نیز این ذخایر با کاهش بیشتر به ۲۸۳.۸ میلیون بشکه رسیده است؛ رقمی که پایین‌ترین سطح ثبت‌شده از اکتبر ۱۹۸۲ محسوب می‌شود.
ذخایر استراتژیک آمریکا امسال دو بار رکورد جدیدی در کاهش سطح طی چند دهه اخیر ثبت کرده است؛ نخست با عبور از مرز ۳۰۰ میلیون بشکه و سپس در اوایل اوت، با سقوط به سطحی پایین‌تر از آمارهای سال ۱۹۸۳.
ریشه این کاهش ذخایر فعلی، به مجوز پرزیدنت ترامپ در ماه مارس بازمی‌گردد که طی آن ۱۷۲ میلیون بشکه نفت برای آزادسازی تأیید شد. این اقدام بخشی از یک طرح هماهنگ ۴۰۰ میلیون بشکه‌ای توسط ۳۲ کشور عضو آژانس بین‌المللی انرژی (IEA) بود. عملیات آزادسازی ذخایر حدود یک هفته پس از این مجوز آغاز شد و انتظار می‌رفت تقریباً ۱۲۰ روز به طول انجامد؛ دولت همچنین متعهد شده است که حدود ۲۰۰ میلیون بشکه را ظرف یک سال، بدون تحمیل هزینه به مالیات‌دهندگان، مجدداً به ذخایر بازگرداند.
دو سطح مختلف، میزان کاهش ذخایر را کنترل می‌کنند: قانون فدرال، حداقل عملیاتی را ۲۵۲.۴ میلیون بشکه تعیین کرده است، در حالی که سطح عملیاتیِ مورد پذیرش عمومی برای پمپاژ و فرآوری کارآمد نفت، بین ۲۵۰ تا ۳۰۰ میلیون بشکه در دسترس است؛ سطحی که ذخایر فعلی در حال آزمودن آن است.
بن کاییل، تحلیلگر حوزه انرژی در «آتلانتیک کونسل»، هشدار داده است که بازگشتِ سود از این آزادسازی‌ها رو به کاهش است: «در نقطه خاصی، این اقدام خودویرانگر می‌شود؛ زیرا با افزایش آزادسازی نفت در بازار، این تصور در میان فعالان تقویت می‌شود که ما در حال تمام کردن گزینه‌های خود هستیم.»
این روند کاهشی با آنچه «سائول کاوونیک» از MST Marquee اوایل ماه جاری «زندگی با کارت اعتباری در بازار نفت» نامیده بود، همسو است: جریان‌های عبوری از تنگه هرمز همچنان در حدود یک‌سوم سطح پیش از جنگ قرار دارد و این کاهش ذخایر (و نه عرضه جدید) بوده است که در بیشتر دوران بحران، قیمت نفت برنت را زیر ۱۱۰ دلار نگه داشته است.
حدود ۱۳۳ میلیون بشکه از این کاهش ذخایر در قالب قراردادهای سوآپ (مبادله) با شرکت‌های شل، ویتول و ترافیگورا انجام شده است. طبق قرارداد، این شرکت‌ها موظفند به ازای هر بشکه‌ای که دریافت کرده‌اند، ۱.۲۵ بشکه نفت بازگردانند و تحویل این محموله‌ها از اوایل سال آینده برنامه‌ریزی شده است.
نظرات کاربران