به گزارش پایگاه خبری « معدن نامه »، در این نشست که با حضور مدیران سایت ۲ و فناوری شرکت ورق خودرو، اعضای هیات علمی دانشگاه شهرکرد، مدیران خطوط اسیدشویی و نورد سرد، رئیس دفتر فنی و کارشناسان فنی برگزار شد، آخرین وضعیت پروژه‌های مشترک مورد بررسی قرار گرفت و بر ضرورت عبور از همکاری‌های صرفاً تئوریک و حرکت به سمت پروژه‌های مساله‌محور، کاربردی و منطبق بر نیاز‌های واقعی خطوط تولید تأکید شد.
بهمن مهراد، مدیر فناوری شرکت ورق خودرو، ارتباط مؤثر صنعت و دانشگاه را یکی از الزامات توسعه فناوری توصیف کرد و گفت: «شرکت ورق خودرو همواره تلاش نموده است تا با بهره‌گیری از دانش نخبگان برای حل مسائل واقعی خطوط تولید، بستر مناسبی را فراهم کند و در این مسیر، دانشگاه شهرکرد بازوی پژوهشی توانمندی برای ما محسوب می‌شود.»
وی با اشاره به اهمیت حرکت به سمت همکاری‌های هدفمند و مساله‌محور افزود: ظرفیت‌های علمی و پژوهشی زمانی می‌تواند برای صنعت ارزش‌آفرینی بیشتری داشته باشد که در پاسخ به مسائل مشخص خطوط تولید به کار گرفته شود و خروجی پروژه‌ها، علاوه بر برخورداری از پشتوانه علمی، قابلیت استفاده در محیط واقعی تولید را نیز داشته باشد.
مهراد ادامه داد: حضور هم‌زمان مدیران خطوط، کارشناسان فنی و اعضای هیات علمی دانشگاه در این نشست‌ها، فرصت مناسبی برای شناسایی دقیق‌تر چالش‌ها و تبدیل آنها به پروژه‌های پژوهشی و فناورانه فراهم می‌کند؛ موضوعی که می‌تواند فاصله میان نیاز صنعت و فعالیت پژوهشی را کاهش داده و مسیر دستیابی به راهکار‌های کاربردی را تسهیل کند.
وی بر استمرار این رویکرد تأکید کرد و گفت: هدف، بهره‌گیری هدفمند از ظرفیت مراکز علمی و پژوهشی برای حل مسائل واقعی خطوط تولید و توسعه توانمندی‌های فناورانه است؛ به‌گونه‌ای که نتایج این همکاری‌ها در بهبود فرآیند‌های عملیاتی شرکت نمود پیدا کند.
حمیدرضا رضاپور، مدیر سایت شماره ۲ شرکت ورق خودرو، در این نشست با اشاره به ضرورت جهت‌دهی پروژه‌های پژوهشی به سمت مسائل عملیاتی صنعت، گفت: پروژه‌های بهبود باید در حوزه‌هایی همچون بهره‌برداری، مهندسی معکوس و بومی‌سازی به‌گونه‌ای تعریف شوند که نتیجه آنها قابلیت استفاده مستقیم در فرآیند تولید را داشته باشد و بتواند به حل چالش‌های موجود در خطوط کمک کند.
وی با تأکید بر ظرفیت فناوری‌های نوین در ارتقای فرآیند‌های تولید افزود: استفاده از هوش مصنوعی در فرآیند‌های تولید، تحلیل نتایج و کاهش اشتباهات و خطا‌های انسانی از موضوعاتی است که می‌توان برای آن پروژه‌های مشخص و کاربردی تعریف کرد. در حوزه‌های تخصصی برق و مکانیک نیز ظرفیت مناسبی برای تعریف پروژه‌های مبتنی بر هوش مصنوعی وجود دارد که می‌تواند در بهبود فرآیند‌ها مورد استفاده قرار گیرد.
رضاپور همچنین بومی‌سازی را از محور‌های مهم فعالیت‌های فناورانه برشمرد و اظهار داشت: در همین راستا، پروژه‌ای برای بومی‌سازی و تأمین برد‌هایی که امکان تأمین آنها در داخل کشور وجود ندارد، با همکاری دانشگاه شهرکرد تعریف شده است.
وی تأکید کرد تعریف پروژه‌هایی از این دست، زمانی اثربخشی بیشتری خواهد داشت که مسائل از دل فرآیند‌های واقعی بهره‌برداری استخراج شده و ظرفیت علمی و تخصصی دانشگاه‌ها در مسیر ارائه راهکار برای همان نیاز مشخص قرار گیرد.
علیرضا نامجو، مسوول تحقیق و توسعه و ارتباط با دانشگاه نیز با تشریح محور‌های تخصصی این نشست گفت: «در این دور از همکاری‌ها، تمرکز ویژه‌ای بر چالش‌های عملیاتی خطوط استراتژیک از جمله خط اسیدشویی، نورد سرد و خط تولید ۲ شده است. هدف ما این است که ظرفیت‌های علمی دانشگاه شهرکرد را با داده‌های دقیق عملیاتی تلفیق کرده و از طریق پروژه‌های پژوهشی کاربردی، راهکار‌های نوینی برای بهبود کیفیت و کاهش ضایعات در این مجموعه‌ها ایجاد کنیم.»
وی افزود: حضور مدیران و کارشناسان خطوط در فرآیند شناسایی و تعریف موضوعات پژوهشی، زمینه‌ای فراهم می‌کند تا پروژه‌ها دقیق‌تر بر اساس نیاز‌های واقعی تولید تعریف شده و نتایج تحقیقات، قابلیت بهره‌برداری عملیاتی بیشتری داشته باشند.
در پایان، دکتر زمانی، مدیر ارتباط با صنعت دانشگاه شهرکرد، ضمن استقبال از رویکرد مساله‌محور مدیران شرکت ورق خودرو، همکاری میان دانشگاه و صنعت را فرصتی برای تبدیل دانش آکادمیک به دستاورد‌های عملیاتی دانست و بر تداوم و تعمیق همکاری‌های مشترک تأکید کرد.
وی با اشاره به ظرفیت‌های علمی و پژوهشی دانشگاه شهرکرد، بر ضرورت استفاده هدفمند از توان اعضای هیات علمی و پژوهشگران برای پاسخ به نیاز‌های فناورانه صنعت تأکید کرد و توسعه پروژه‌های کاربردی را یکی از مسیر‌های مؤثر در تقویت ارتباط دانشگاه با بخش تولید دانست.
برآیند این نشست، حرکت هدفمندتر از تعریف موضوعات پژوهشی به سمت حل مسائل مشخص خطوط تولید بود؛ رویکردی که با پیوند تجربه عملیاتی مدیران و کارشناسان صنعت با ظرفیت علمی دانشگاه، می‌تواند زمینه توسعه راهکار‌های بومی، بهره‌گیری از فناوری‌های نوین، کاهش خطا‌های انسانی، بهبود کیفیت و کاهش ضایعات را فراهم کرده و همکاری صنعت و دانشگاه را به دستاورد‌هایی ملموس و قابل استفاده در فرآیند تولید تبدیل کند.
نظرات کاربران