به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، شهرداری تهران طرحی با عنوان «تورم صفر» را برای تثبیت قیمت بخشی از اقلام مصرفی خانوار در دستور کار قرار داده است. بر پایه این طرح، کالاهایی مانند برنج، گوشت، حبوبات و روغن در یک بازه ۶ ماهه با قیمت ثابت عرضه می‌شوند. معنای این طرح برای خانوار روشن است: بخشی از هزینه خوراک تا ۶ ماه آینده از نوسان قیمت در امان می‌ماند.
این طرح در شرایطی اجرا می‌شود که هزینه تأمین کالاهای اساسی افزایش یافته است. اقلامی که در این طرح قرار گرفته‌اند، سهم بزرگی از سبد خوراک خانوار دارند. به همین دلیل، ثابت‌ماندن قیمت آن‌ها می‌تواند برنامه‌ریزی مالی ماهانه را برای بسیاری از خانواده‌ها قابل‌پیش‌بینی‌تر کند.
سازوکار طرح چیست؟
هسته اصلی طرح، تغییر مسیر تأمین و توزیع کالاست. شهرداری قصد دارد بخشی از واسطه‌ها را از این زنجیره کنار بگذارد. زنجیره تأمین یعنی مسیری که کالا از تولیدکننده یا واردکننده تا قفسه فروشگاه طی می‌کند. هر حلقه واسطه در این مسیر، سهمی به قیمت نهایی اضافه می‌کند؛ کوتاه‌شدن این مسیر، فاصله قیمت تولید تا مصرف را کم می‌کند.
تثبیت قیمت در بازه ۶ ماهه به این معناست که تغییر هزینه‌های تأمین در این مدت به مصرف‌کننده منتقل نمی‌شود. این تعهد زمانی پایدار می‌ماند که عرضه‌کننده موجودی کافی در اختیار داشته باشد یا قرارداد خرید بلندمدت با قیمت مشخص بسته باشد. جزئیات منابع مالی و میزان موجودی کالا در اطلاعات منتشرشده هنوز روشن نیست.
نکته‌هایی که اثر طرح را تعیین می‌کند
داده‌های تجربه طرح‌های مشابه نشان می‌دهد که سه عامل، میزان اثرگذاری چنین برنامه‌هایی را تعیین می‌کند: تعداد مراکز عرضه، سقف خرید هر خانوار و تداوم تأمین کالا تا پایان دوره. اگر عرضه محدود باشد، اثر طرح بیش‌تر به گروه کوچکی از مصرف‌کنندگان می‌رسد و بر قیمت عمومی بازار اثر محسوسی نمی‌گذارد.
از منظر کلان‌تر، طرح‌های تثبیت قیمت محلی، نرخ تورم عمومی را تغییر نمی‌دهند؛ تورم عمومی بیش‌تر به عواملی مانند رشد نقدینگی و نرخ ارز وابسته است. با این حال، چنین طرحی می‌تواند فشار هزینه را برای خانوارهایی که به این مراکز دسترسی دارند، کاهش دهد. ارزیابی نهایی طرح به گزارش‌های اجرایی ماه‌های آینده و میزان پایبندی به قیمت‌های اعلام‌شده بستگی دارد.
نظرات کاربران