سناریوی افت ۳۵ درصدی اوراق قرضه آمریکا؛ بازده ۱۰ ساله تا مرز ۷ درصد

به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از تریدینگ‌ویو، تحلیلگر کارگزاری تیک‌میل در تحلیلی تازه دو هدف نزولی برای صندوق TLT ترسیم کرده است. این صندوق قابل معامله در بورس، اوراق قرضه بیش از ۲۰ ساله دولت آمریکا را در سبد خود دارد. هدف نخست ۶۳٫۵ دلار است و حدود ۲۶ درصد پایین‌تر از قیمت کنونی قرار دارد. هدف دوم ۵۵٫۵ دلار است و افتی حدود ۳۵ درصدی را نشان می‌دهد.

اهمیت این محاسبه در رابطه معکوس قیمت اوراق و بازده آن است. وقتی قیمت اوراق پایین می‌آید، سود سالانه خریدار جدید بالا می‌رود. بازده اوراق ۱۰ ساله آمریکا مبنای نرخ وام مسکن، وام شرکت‌ها و ارزش‌گذاری سهام در سراسر جهان است. به همین دلیل، هر جهش در آن بر بازار سهام، ارزش دلار و طلا اثر می‌گذارد.

حساب‌وکتاب دو سناریو

به گفته این تحلیلگر، رسیدن به ۶۳٫۵ دلار به افزایش ۱۶۰ تا ۱۹۰ واحد پایه‌ای بازده اوراق بلندمدت نیاز دارد. هر ۱۰۰ واحد پایه معادل ۱ واحد درصد است؛ یعنی بازده باید حدود ۱٫۶ تا ۱٫۹ واحد درصد بالا برود. او فرض کرده بازده ۱۰ ساله به ازای هر واحد تغییر بازده ۳۰ ساله، ۰٫۷۵ تا ۰٫۹ واحد جابه‌جا می‌شود. با این فرض، بازده ۱۰ ساله به محدوده ۵٫۶ تا ۶٫۱ درصد می‌رسد.

در سناریوی شدیدتر، افت صندوق تا ۵۵٫۵ دلار به جهش ۲۳۰ تا ۲۸۰ واحد پایه‌ای بازده بلندمدت نیاز دارد. در این حالت، بازده ۱۰ ساله آمریکا به محدوده ۶٫۳ تا ۷ درصد می‌رسد. بازار اوراق آمریکا از حدود سال ۲۰۰۰ به این سو چنین سطحی را تجربه نکرده است.

پیامد برای سهام، دلار و اعتبار

این تحلیلگر سناریوی نخست را «انقباض شدید مالی» می‌نامد؛ وضعیتی که در آن پول و اعتبار گران و کمیاب می‌شود. به برآورد او، ارزش‌گذاری شرکت‌های بزرگ فناوری و سهام رشدی در این حالت کاهش محسوسی پیدا می‌کند. صندوق‌های املاک، شرکت‌های خدمات عمومی و شرکت‌های کوچک به‌دلیل بدهی بالا بیش‌ترین فشار فروش را تحمل می‌کنند. همزمان دلار تقویت می‌شود و سرمایه به سمت پول نقد و اسناد خزانه کوتاه‌مدت می‌رود.

سناریوی دوم از نگاه این تحلیلگر به «گسست بازار» منجر می‌شود. در این حالت، بازار سهام ناچار است احتمال رکود اقتصادی را در قیمت‌ها لحاظ کند. خطر نکول، یعنی ناتوانی در بازپرداخت بدهی، در صندوق‌های سرمایه‌گذاری خصوصی، املاک و شرکت‌های پربدهی بالا می‌رود. به گفته او، این سناریو بحران را از یک شوک ارزش‌گذاری به ریسک ساختاری نقدینگی می‌برد.

آنچه در تحلیل نیامده

این تحلیل یک سناریوی شرطی است و زمانی برای تحقق اهداف تعیین نکرده است؛ نویسنده نیز آن را توصیه سرمایه‌گذاری نمی‌داند. طلا در این تحلیل جایی ندارد، اما این فلز سود دوره‌ای هم پرداخت نمی‌کند. داده‌های تاریخی نشان می‌دهد بازده بالاتر اوراق و دلار قوی‌تر معمولاً برای فلز زرد عامل فشار بوده است.