به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا، اعلام کرد واشنگتن ممکن است از کشورهای اروپایی بخواهد بخشی از ذخایر گازوئیل خود را روانه بازار کنند. هدف این اقدام مهار قیمت گازوئیل در آمریکاست. این موضع در شرایطی مطرح شد که قیمت سوخت در هفته‌های اخیر افزایش شدیدی داشته و عرضه جهانی با اختلال روبه‌روست.
اهمیت این خبر در یک نکته است: وقتی بزرگ‌ترین اقتصاد جهان برای کنترل قیمت سوخت داخلی به ذخایر کشورهای دیگر نگاه می‌کند، یعنی ابزارهای داخلی‌اش به‌تنهایی کافی نبوده است. گازوئیل سوخت اصلی کامیون‌ها، کشتی‌ها، ماشین‌آلات کشاورزی و بخش بزرگی از صنعت است. بنابراین گرانی آن به‌سرعت به هزینه حمل‌ونقل و سپس به قیمت کالاها منتقل می‌شود.
ذخایر استراتژیک چه نقشی دارند؟
کشورهای اروپایی موظف‌اند بخشی از فرآورده‌های نفتی را به‌صورت ذخیره اضطراری نگه دارند. این ذخایر نوعی «کیسه شن» در برابر شوک عرضه است. دولت‌ها در زمان کمبود، با آزادسازی آن‌ها عرضه را موقتاً افزایش می‌دهند تا فشار قیمتی کاهش یابد.
اما این ابزار محدودیت دارد. ذخایر اضطراری حجم ثابتی دارند و با هر بار برداشت کوچک‌تر می‌شوند. اروپا خود واردکننده بزرگ گازوئیل است؛ پس هر برداشت از ذخایرش، حاشیه امنیت این قاره را در برابر شوک‌های بعدی کمتر می‌کند. به همین دلیل، پاسخ پایتخت‌های اروپایی به درخواست احتمالی واشنگتن روشن نیست.
پیوند سوخت، تورم و بازارهای مالی
قیمت گازوئیل یکی از حلقه‌های اصلی زنجیره تورم است. اگر هزینه سوخت بالا بماند، بانک‌های مرکزی، از جمله فدرال رزرو آمریکا، برای کاهش نرخ بهره احتیاط بیش‌تری به خرج می‌دهند. نرخ بهره بالاتر معمولاً از دلار پشتیبانی می‌کند و برای دارایی‌هایی مانند طلا که سود ثابت ندارند، نقش وزنه مخالف را دارد.
در سوی دیگر، تشدید اختلال عرضه و نگرانی از رشد اقتصادی، تقاضا برای دارایی‌های امن را تقویت می‌کند. کشمکش میان این دو نیرو، یعنی فشار نرخ بهره در برابر تقاضای پناهگاه امن، تعیین می‌کند اثر نهایی بحران سوخت بر بازار طلا و ارز چه جهتی پیدا کند. برای ناظران بازار، واکنش اروپا به پیشنهاد آمریکا و روند قیمت فرآورده‌های نفتی در روزهای آینده، دو نشانه مهم برای ارزیابی این اثر خواهد بود.
نظرات کاربران