به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، بابک زنجانی ادعا کرده است که بانک کونلون چین در سال ۲۰۱۶ برای پرداخت حدود ۲ میلیارد یورو از وجوه نفتی ایران اعلام آمادگی کرده بود. به گفته او، این بانک چند نامه و پیام سوئیفت به وزارت نفت و بانک مرکزی فرستاده بود. سوئیفت شبکه پیام‌رسان استاندارد بانک‌های جهان است و هر پیام آن عملاً سند رسمی یک دستور یا تعهد مالی به شمار می‌رود.
زنجانی می‌گوید برخی مسئولان وقت تلاش کردند این مکاتبات بی‌نتیجه بماند. این ادعا هنوز از سوی منبع مستقلی تأیید نشده است. در گزارش‌های منتشرشده نیز پاسخی از وزارت نفت یا بانک مرکزی دیده نمی‌شود. اهمیت این ادعا در یک نکته است: موضوع آن منابع ارزی است که در سال‌های تحریم، کمبودشان مستقیماً بر بازار ارز اثر گذاشته است.
رقم در مقیاس واقعی
۲ میلیارد یورو با نرخ برابری فعلی معادل بیش از ۲ میلیارد دلار است. منابع ارزی در این مقیاس، اگر در دسترس بانک مرکزی قرار بگیرد، بخشی از تقاضای ارز برای واردات را پوشش می‌دهد. خوب که چی؟ هرچه ارز بیش‌تری به چرخه رسمی برسد، فشار تقاضا بر بازار آزاد کم‌تر می‌شود. نرخ دلار و به‌تبع آن قیمت طلا و سکه، تا حد زیادی به همین موازنه وابسته است.
با این حال، این ادعا به رویدادی در ۱۰ سال پیش مربوط است. داده‌ای در دست نیست که نشان دهد این وجوه اکنون قابل وصول است. بنابراین اثر مستقیم این خبر بر بازار امروز محدود ارزیابی می‌شود. وزن اصلی آن در پرسش از نحوه مدیریت دارایی‌های ارزی کشور در خارج است.
کونلون؛ دریچه پرداخت‌های نفتی
بانک کونلون یکی از بانک‌های چینی وابسته به شرکت ملی نفت چین است. این بانک در سال‌های تحریم، از مسیرهای اصلی دریافت پول نفت ایران از خریداران چینی بود. بخشی از درآمد نفتی ایران در آن سال‌ها در حساب‌های خارجی ماند و انتقال آن به داخل با محدودیت روبه‌رو شد. به این منابع در اصطلاح «پول‌های بلوکه‌شده» گفته می‌شود.
زنجانی در سال‌های اوج تحریم از واسطه‌های فروش نفت ایران بود. اختلاف بر سر وجوه حاصل از این فروش‌ها، سال‌هاست میان او و وزارت نفت ادامه دارد. ادعای تازه او روایتی تازه به این اختلاف می‌افزاید. ارزیابی درستی آن به انتشار اسناد و پاسخ رسمی نهادهای مسئول بستگی دارد.
نظرات کاربران