به گزارش بنکر ، سهم طلا از ذخایر بانک‌های مرکزی جهان طی چند سال گذشته به‌شدت افزایش یافته است. این سهم از حدود ۱۴ درصد در سال ۲۰۲۳ به نزدیک ۲۵ درصد در سال ۲۰۲۵ رسیده است.
یواخیم ناگل، رئیس بوندس‌بانک یا بانک مرکزی آلمان، در کنفرانس جهانی فلزات گران‌بهای انجمن بازار شمش لندن (LBMA) این آمار را اعلام کرد.
به گفته او، تشدید خطرات ژئوپلیتیکی و نگرانی درباره بدهی دولت‌ها باعث شده بانک‌های مرکزی دوباره توجه بیشتری به طلا نشان دهند.
ناگل توضیح داد اوراق قرضه خارجی و سپرده‌های بانکی به صادرکننده یا طرف مقابل وابسته‌اند. اما طلای فیزیکی چنین ریسکی ندارد. طلایی که در داخل یک کشور نگهداری می‌شود، برخلاف برخی دارایی‌های خارجی، ریسک مسدودشدن به دلیل تحریم‌های مالی را ندارد.
افزایش استفاده از تحریم‌های مالی در سال‌های اخیر یکی از عواملی بوده که اهمیت این ویژگی طلا را برای مدیران ذخایر بیشتر کرده است.
با این حال، افزایش سهم طلا فقط نتیجه خرید بیشتر بانک‌های مرکزی نیست. ناگل تأکید کرد بخش بزرگی از جهش سهم طلا از ۱۴ به نزدیک ۲۵ درصد، ناشی از افزایش قیمت این فلز بوده است.
برآورد او نشان می‌دهد اگر قیمت طلا در سطح سال ۲۰۲۳ باقی می‌ماند، سهم طلا از ذخایر جهانی به‌جای افزایش، به حدود ۱۲ درصد کاهش پیدا می‌کرد. یعنی چه؟ یعنی بخش قابل توجهی از این جهش، نه به خاطر خرید فیزیکی، بلکه به خاطر گران شدن خود طلا بوده است.
این نکته برای تحلیلگران مهم است. چون نشان می‌دهد ترکیب ذخایر بانک‌های مرکزی به سمت طلا چرخیده، اما نه فقط به دلیل خرید جدید.
بوندس‌بانک با حدود ۳,۳۵۰ تن ذخیره طلا، پس از ایالات متحده دومین دارنده بزرگ طلای رسمی جهان است. ناگل معتقد است با وجود افزایش بازده اوراق دولتی، رشد بدهی کشورها نگرانی‌هایی درباره ریسک اعتباری این دارایی‌ها ایجاد کرده است.
به گفته رئیس بوندس‌بانک، مجموعه این عوامل باعث شده استدلال برای تنوع‌بخشی بیشتر ذخایر به سمت طلا همچنان قوی باقی بماند. افزایش تنش‌های ژئوپلیتیکی، امکان مسدودشدن برخی دارایی‌های خارجی و رشد بدهی دولت‌ها، همگی می‌توانند جایگاه طلا را در ذخایر بانک‌های مرکزی تقویت کنند.
حالا سؤال این است که این روند در سال‌های آینده ادامه پیدا می‌کند یا سهم طلا در سطح فعلی تثبیت می‌شود؟ پاسخ را باید در رفتار بانک‌های مرکزی و تحولات ژئوپلیتیکی در ماه‌های آینده جست‌وجو کرد.
نظرات کاربران