چهارمین نشست «راه گفتوگو» با تمرکز بر پیامدهای اجتماعی تصمیم‌های حوزه مسکن، شهر و حمل‌ونقل برگزار شد؛ نشستی که در آن بر ضرورت حضور مؤثر جامعه و نهادهای مدنی در فرآیند سیاست‌گذاری و توجه به آثار تصمیم‌های عمرانی بر کیفیت زندگی مردم تأکید شد.
به گزارش خبرگزاری صداوسیما ، چهارمین نشست «راه گفتوگو» با حضور علی ربیعی، دستیار اجتماعی رئیس‌جمهور، علی اعطا، مشاور وزیر راه و شهرسازی در امور اجتماعی و حقوق شهروندی و جمعی از مدیران، پژوهشگران و فعالان اجتماعی برگزار شد.
در این نشست، مسائل اجتماعی مرتبط با مسکن، شهرسازی، حمل‌ونقل و زیرساخت‌های شهری از زوایای مختلف بررسی شد.
علی ربیعی در این نشست، نقش جامعه در شرایط کنونی کشور را مهم دانست و گفت مسائل اجتماعی بیش از گذشته با تاب‌آوری و امنیت ملی ارتباط پیدا کرده‌اند.
وی افزود: موضوعاتی مانند مسکن، آب و محیط‌زیست را نمی‌توان تنها با رویکرد فنی بررسی کرد و برای مواجهه با آنها باید ظرفیت‌های اجتماعی نیز وارد فرآیند تصمیم‌گیری شود.
دستیار اجتماعی رئیس‌جمهور همچنین بر تغییر نگاه به جامعه تأکید کرد و گفت انجمن‌ها، اتحادیه‌ها، سازمان‌های مدنی و دیگر نهادهای اجتماعی می‌توانند بخشی از ظرفیت حکمرانی باشند.
ربیعی، وزارت راه و شهرسازی را از دستگاه‌هایی دانست که تصمیم‌های آن ارتباط مستقیم با زندگی روزمره مردم دارد و افزود: حمل‌ونقل، مسکن و شهرسازی از جمله حوزه‌هایی هستند که ابعاد اجتماعی آنها باید در سیاست‌گذاری مورد توجه قرار گیرد.
علی اعطا نیز گفت توجه به مسائل اجتماعی نباید موضوعی حاشیه‌ای در تصمیم‌های فنی و مهندسی باشد، بلکه باید در ارزیابی کیفیت تصمیم‌ها نقش داشته باشد.
وی افزود: زمانی توجه به دیدگاه‌های مردم اهمیت پیدا می‌کند که بتواند بر انتخاب راهکار، نحوه طراحی و شیوه اجرای تصمیم‌ها اثر بگذارد.
در ادامه، محمود اولاد، مجری طرح جامع مسکن، به محدودیت‌های اقتصادی خانوارها اشاره کرد و گفت کاهش توان مالی مردم، اجرای برخی سیاست‌ها و حتی ظرفیت مشارکت اجتماعی را تحت تأثیر قرار داده است.
امیر شفیعی، پژوهشگر مسکن، نیز بر ضرورت نگاه هم‌زمان به ابعاد اقتصادی، رفاهی و اجتماعی مسکن تأکید کرد.
هانیه بنی‌هاشمی، با اشاره به سهم قابل توجه اجاره‌نشینی، خواستار حضور مستأجران و کارشناسان این حوزه در فرآیند سیاست‌گذاری شد.
در بخش دیگری از نشست، وضعیت شهرهای جدید بررسی و بر ضرورت تقویت هویت محلی، احساس تعلق و زیرساخت‌های اجتماعی و فرهنگی در این شهرها تأکید شد.
موضوع سکونتگاه‌های غیررسمی نیز از دیگر محورهای مطرح‌شده بود و بر لزوم شناخت ویژگی‌های اجتماعی و فرهنگی هر منطقه پیش از اجرای طرح‌های بازآفرینی تأکید شد.
در حوزه حمل‌ونقل نیز توجه به آثار اقتصادی، زیست‌محیطی و اجتماعی سیاست‌های حمل‌ونقلی مورد تأکید قرار گرفت.
حاضران، توسعه حمل‌ونقل عمومی، پیاده‌مداری، دوچرخه‌سواری و تقویت عدالت فضایی را از الزامات حرکت به سمت شهرهای انسان‌محور عنوان کردند.
در این نشست همچنین نسبت به پیامدهای افزایش تراکم و عدول از برنامه‌های شهری، از جمله فشار بر زیرساخت‌ها، افزایش ترافیک و کاهش کیفیت محیط زندگی، هشدار داده شد.
موضوع شهر دوستدار کودک نیز با تأکید بر ضرورت سنجش آثار تصمیم‌های عمرانی بر کودکان و گروه‌های مختلف اجتماعی بررسی شد.
حفاظت از میراث معماری معاصر و توجه به جایگاه آن در سیاست‌های شهری از دیگر مباحث این نشست بود.
همچنین درباره احیای قنات‌ها، بر اهمیت حفظ دانش بومی، میراث شفاهی و سرمایه اجتماعی شکل‌گرفته پیرامون این سازه‌های تاریخی تأکید شد.
در بخش پایانی نشست، مشارکت اجتماعی و ضرورت ایجاد سازوکارهای مشخص و قانونی برای حضور واقعی مردم در فرآیند تصمیم‌سازی مورد بحث قرار گرفت.
حاضران تأکید کردند مشارکت مردم نباید به واگذاری بخشی از مسئولیت‌های دستگاه‌های اجرایی به جامعه محدود شود، بلکه باید زمینه اثرگذاری واقعی گروه‌های اجتماعی بر سیاست‌ها فراهم شود.
مجموع مباحث این نشست بر ضرورت ورود نگاه اجتماعی به مراحل مختلف سیاست‌گذاری، تصمیم‌گیری و اجرای برنامه‌های حوزه راه و شهرسازی و استفاده از ظرفیت جامعه برای ارتقای کیفیت زندگی مردم تأکید داشت.
نظرات کاربران