اصلی‌ترین محرک گرانی در ماه‌های اخیر، افت شدید تولید خودروسازان بوده است. داده‌های آماری در نیمه نخست سال نشان می‌دهد که تولید سه خودروساز بزرگ کشور با کاهش ۳۱ درصدی و فروش آن‌ها با افت ۲۹ درصدی مواجه شده است. این معضل تنها به تولیدکنندگان بزرگ محدود نمانده و شرکت‌های مونتاژی نیز با کاهش تولید شدید (از ۵۲ تا ۹۰ درصد بسته به برند) روبه‌رو شده‌اند.
وقتی تیراژ تولید افت می‌کند و همزمان واردات خودرو نیز با سرعتی که بتواند جای خالی تولید داخلی را پر کند انجام نمی‌شود، بازار نسبت به کوچک‌ترین نوسانات تقاضا حساس می‌شود. در این وضعیت، خودرو از یک کالای مصرفی به یک دارایی سرمایه‌ای برای حفظ ارزش پول تبدیل شده و تقاضای کاذب، فشار بر قیمت‌ها را مضاعف می‌کند.
نرخ ارز همچنان تعیین‌کننده‌ترین متغیر در قیمت‌گذاری خودرو است. نوسانات ارزی نه‌تنها هزینه تامین قطعات و مواد اولیه را برای تولیدکنندگان افزایش می‌دهد، بلکه با تحریک انتظارات تورمی، نقدینگی سرگردان را به سمت بازار خودرو سوق می‌دهد. در کنار این موضوع، قیمت‌های کارخانه‌ای نیز تحت فشار هزینه‌های تولید در حال تغییر هستند که این امر، سطح جدیدی از قیمت را به بازار آزاد تحمیل می‌کند.
تحریم‌های احتمالی و محدودیت‌های بین‌المللی نیز به عنوان یک فاکتور پیش‌برنده، ریسک تامین قطعات را افزایش داده و چشم‌انداز تولید را مبهم کرده‌اند. این زنجیره از عوامل اقتصادی، عملاً امکان ثبات قیمت خودرو را بدون بهبود وضعیت تامین و تولید سلب کرده است.
نظرات کاربران