تورم خوراکی بالای ۱۰۰ درصد؛ تثبیت قیمت از عهده شهرداری برنمی‌آید

به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، قنبری، معاون پیشین وزیر جهاد کشاورزی، می‌گوید تثبیت قیمت کالاهای اساسی با اقدام شهرداری به‌تنهایی به نتیجه نمی‌رسد. او تورم عمومی را نزدیک به ۹۰ درصد و تورم گروه خوراکی‌ها را بالای ۱۰۰ درصد ارزیابی می‌کند. به باور او، این سیاست بدون همراهی تیم اقتصادی دولت و تأمین منابع کافی پایدار نمی‌ماند.

اهمیت این هشدار در سهم بزرگ خوراکی‌ها از هزینه ماهانه خانوار است. تورم بالای ۱۰۰ درصد یعنی سبدی که سال گذشته ۱۰ میلیون تومان هزینه داشت، اکنون بیش از ۲۰ میلیون تومان هزینه دارد. برای خانواری با درآمد ثابت، این عدد یعنی کوچک‌شدن سفره با همان حقوق. پرسش اصلی این است که طرح‌های تثبیت قیمت تا کجا می‌توانند این فشار را کم کنند.

چرا طرح شهری کافی نیست

تثبیت قیمت یعنی نگه‌داشتن قیمت فروش یک کالا در سطح معین، در حالی که هزینه تولید و واردات بالا می‌رود. پر کردن این فاصله به پول نیاز دارد. ابزارهای اصلی اثرگذار بر قیمت، از نرخ ارز واردات تا تأمین نهاده‌های تولید و سیاست‌های تجاری، در اختیار دولت است، نه مدیریت شهری.

یک شبکه توزیع شهری می‌تواند قیمت را در بخشی از بازار پایین‌تر نگه دارد. اما اگر کالا از مبدأ گران‌تر برسد، فاصله قیمت باید از محلی جبران شود. به همین دلیل قنبری از دولت می‌خواهد پیگیر یک سیاست هماهنگ برای تثبیت قیمت باشد، نه اقدام‌های پراکنده.

فاصله تورم سفره با تورم عمومی

بالاتر بودن تورم خوراکی از تورم عمومی جزئیاتی مهم دارد. دهک‌های پایین درآمدی، یعنی خانوارهایی که در کم‌درآمدترین گروه‌های جامعه قرار دارند، سهم بیش‌تری از درآمد خود را صرف غذا می‌کنند. بنابراین تورمی که این خانوارها احساس می‌کنند، به‌احتمال زیاد از رقم رسمی تورم عمومی بالاتر است.

تورم نزدیک به ۹۰ درصد معمولاً یکی از عوامل اصلی گرایش خانوارها به بازارهایی مانند طلا و ارز برای حفظ ارزش پول است. این رفتار خود می‌تواند انتظارات تورمی را تقویت کند؛ یعنی پیش‌بینی مردم از گرانی‌های آینده که بر تصمیم‌های خرید امروز اثر می‌گذارد. در ماه‌های پیش رو، تخصیص یا عدم تخصیص منابع دولتی به طرح‌های تثبیت قیمت، یکی از نشانه‌هایی است که مسیر قیمت کالاهای اساسی را روشن‌تر می‌کند.