به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از آفریکن آرگیومنتس، غنا و ساحل عاج در سپتامبر امسال قیمت خرید کاکائو از کشاورزان را اعلام کردند. فاصله این دو تصمیم کمتر از ۳ هفته بود. هر دو کشور با افت یکسان قیمت جهانی روبه‌رو بودند، اما تصمیم‌های متضادی گرفتند.
اهمیت این تصمیم‌ها از سهم این دو کشور در بازار می‌آید. ساحل عاج و غنا روی هم حدود ۶۰ درصد کاکائوی جهان را تولید می‌کنند. هر تصمیم آن‌ها درباره قیمت، بر درآمد میلیون‌ها کشاورز اثر می‌گذارد. این اثر در ادامه به هزینه تولید شکلات در سراسر جهان هم می‌رسد.
موضوع اصلی این تصمیم‌ها «قیمت درِ مزرعه» است. این قیمت همان نرخی است که نهاد تنظیم‌گر دولتی برای خرید محصول از کشاورز تعیین می‌کند. هر دو کشور این نرخ را پیش از آغاز فصل اصلی برداشت اعلام می‌کنند. هدف این سازوکار، دور نگه‌داشتن کشاورز از نوسان‌های تند بازار جهانی است.
این تحلیل ریشه واگرایی دو کشور را تنها اقتصادی نمی‌داند. به استدلال آن، پاسخ هر کشور به این بستگی دارد که قدرت در زنجیره کاکائوی آن در دست چه کسی است. به گفته نویسنده، شرکای تجاری و نهادهای کمک‌رسان بین‌المللی همچنان این نکته را نادیده می‌گیرند.
کاکائو در سال‌های اخیر یکی از پرنوسان‌ترین کالاهای جهان بوده است. قیمت هر تن کاکائو در اواخر ۲۰۲۴ از ۱۲ هزار دلار گذشت و رکورد تاریخی ثبت کرد. پس از آن، بهبود چشم‌انداز عرضه و کاهش تقاضا قیمت‌ها را به‌تدریج پایین آورد. ایران کاکائو تولید نمی‌کند و نیاز صنایع شکلات‌سازی را از واردات تأمین می‌کند؛ از این رو این نوسان‌ها با تأخیر در هزینه تولید داخلی هم دیده می‌شود.
نظرات کاربران