گروه اقتصادی، حسین صمصامی، عضو کمیسیون اقتصادی مجلس، در گفت‌وگو با روزنامه «نوبنیاد» ابعاد تازه‌ای از مسئله تراستی‌ها و سرنوشت منابع حاصل از فروش نفت را مطرح کرده است؛ سخنانی که بار دیگر یک سؤال اساسی را پیش روی دستگاه‌های مسئول قرار می‌دهد: پول نفت ایران کجاست و چه کسانی مسئول بازگرداندن آن بوده‌اند؟
به گزارش بولتن نیوز،صمصامی با تشریح سازوکار تراستی‌ها گفت نفت در اختیار تریدرها قرار می‌گرفت و منابع ارزی حاصل از آن از طریق تراستی‌ها برای تأمین نیازهای کشور مورد استفاده قرار می‌گرفت، اما به گفته وی، بخشی از این افراد پس از دریافت منابع، پول را بازنگرداندند.
او تصریح کرد که همه تراستی‌ها چنین عملکردی نداشته‌اند و برخی از آنها واقعاً به کشور کمک کرده و امور را تسهیل کرده‌اند؛ اما در مقابل، گروهی نفت را تحویل گرفته و منابع حاصل از آن را نزد خود نگه داشته‌اند.
نکته مهم‌تر در سخنان این عضو کمیسیون اقتصادی مجلس، ارتباط این مسئله با تکانه‌های ارزی است.
صمصامی می‌گوید کشور در سال گذشته با کمبود ۴ تا ۵ میلیارد دلار ارز و پیامدهای آن در بازار مواجه شد؛ در حالی که این منابع اساساً متعلق به کشور بوده اما به‌درستی مدیریت و بازگردانده نشده است.
وی با اشاره به تلاش برای دستیابی به حدود ۲۰ میلیارد دلار منابع ارزی از طریق تفاهم‌نامه‌های خارجی، این پرسش را مطرح کرد که چگونه برای دسترسی به منابع جدید مذاکره می‌شود، اما همزمان بخشی از پول نفتی که پیش‌تر فروخته شده، به کشور بازنمی‌گردد؟
صمصامی همچنین مسئله حذف ارز ۲۸۵۰۰ تومانی را به این موضوع مرتبط دانست و گفت ارز ترجیحی از محل درآمدهای نفتی تأمین می‌شد، اما بازنگشتن بخشی از این منابع به کمبود ارز منجر شد و در ادامه، حذف ارز ترجیحی و افزایش قیمت‌ها را به دنبال داشت.
بخش قابل‌توجه سخنان او اما درباره انگیزه برخی تراستی‌هاست.
عضو کمیسیون اقتصادی مجلس با تأکید بر اینکه این بخش از اطلاعات مبتنی بر «گزارش‌های غیررسمی» است، گفت برخی تراستی‌ها عمداً ارز را بازنمی‌گرداندند و حتی تصور می‌کردند در پی حمله آمریکا و تحولات سیاسی، شرایط کشور تغییر خواهد کرد و آنها خواهند توانست منابع عظیم ارزی در اختیارشان را برای خود نگه دارند.
اگر این سخنان و گزارش‌های مورد اشاره نماینده مجلس مستند باشد، دیگر با یک اختلاف حساب تجاری ساده مواجه نیستیم؛ موضوع مستقیماً به امنیت منابع ارزی، فروش نفت و ثبات بازار ارز مربوط می‌شود.
اکنون سؤال روشن است: چه نهادی تراستی‌ها را انتخاب کرده، چه میزان نفت و منابع ارزی در اختیار آنان قرار گرفته، چه مقدار بازگشته و چه میزان همچنان خارج از دسترس کشور است؟
در شرایطی که کوچک‌ترین کمبود چند میلیارد دلاری می‌تواند بر نرخ ارز، قیمت کالاها و معیشت میلیون‌ها نفر اثر بگذارد، انتشار شفاف این ارقام دیگر یک مطالبه حسابداری نیست؛ مطالبه‌ای برای دفاع از ریال و صیانت از پول نفت مردم ایران است.
نظرات کاربران