به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از تریدینگ‌ویو، یک تحلیلگر بازار در یادداشتی آموزشی دو ابزار را برای سنجش اعتبار روند طلا معرفی کرد. این دو ابزار، روند سهام شرکت‌های استخراج طلا و نقره را دنبال می‌کنند. طلا در ژانویه از مرز ۵٬۰۰۰ دلار گذشت و در ۲۹ ژانویه ۲۰۲۶ (۹ بهمن ۱۴۰۴) به ۵٬۵۹۸ دلار در هر اونس رسید.
پرسش کلیدی بازار این است که آیا این رقم قله اصلی دوره صعود بوده یا نه. پاسخ این پرسش برای دارندگان طلا و سکه در ایران هم اهمیت دارد. دلیلش این است که قیمت داخلی طلا تا حد زیادی از اونس جهانی پیروی می‌کند.
دو ابزار به‌جای ده‌ها نمودار
ابزار نخست، شاخص معدن‌کاران طلای بورس نیویورک آرکا با نماد GDM است. وزن هر شرکت در این شاخص به ارزش بازار آن بستگی دارد؛ یعنی شرکت‌های بزرگ‌تر اثر بیشتری بر حرکت شاخص دارند. مزیت اصلی آن، ارائه تصویری کلی از وضعیت معدن‌کاران بدون بررسی تک‌تک سهام است.
ابزار دوم، صندوق ونک با نماد GDX است. این صندوق از نوع صندوق قابل معامله یا ETF است؛ یعنی سبدی از سهام که معامله‌گران آن را مانند یک سهم در بورس دادوستد می‌کنند. این صندوق سبدی بین‌المللی از شرکت‌های استخراج طلا و نقره را پوشش می‌دهد و مکمل شاخص GDM به شمار می‌رود.
همسویی یا واگرایی
منطق این روش به سود معدن‌کاران برمی‌گردد. با افزایش قیمت طلا، سود بالقوه تولیدکنندگان می‌تواند به‌مراتب سریع‌تر رشد کند. به همین دلیل، سهام این شرکت‌ها در دوره‌های صعودی اغلب بازدهی بیشتری از خود طلا دارد. در مقابل، تضعیف روند فلزات گران‌بها نیز می‌تواند به‌سرعت این سهام را زیر فشار فروش ببرد.
به گفته این تحلیلگر، هدف پیش‌بینی مستقیم حرکت بعدی طلا نیست، بلکه یافتن نشانه‌های تأیید یا واگرایی است. اگر طلا رکورد تازه بزند اما سهام معدنی عقب بماند یا سطوح حمایتی را بشکند، این واگرایی می‌تواند علامت هشدار باشد. سطح حمایتی محدوده‌ای است که پیش‌تر جلوی افت بیش‌تر قیمت را گرفته است. در مقابل، صعود هم‌زمان طلا و معدن‌کاران سناریوی پایداری روند را تقویت می‌کند.
نظرات کاربران