به گزارش شبکه اطلاعرسانی طلا و ارز، وزیر امور اقتصادی و دارایی از تصویب مصوبهای در هیئت دولت خبر داد که به اجرای طرح «حمل یکسره کالا» مربوط است. به گفته او، از این پس مرزهای کشور فقط محل عبور کالا خواهند بود. بخش اصلی تشریفات گمرکی هم به گمرکات داخل کشور منتقل میشود.
این تصمیم بر یکی از هزینههای پنهان تجارت اثر میگذارد: زمان. هر روز توقف کامیون یا کانتینر در مرز برای واردکننده و صادرکننده هزینه دارد. این هزینه در نهایت بخشی از قیمت تمامشده کالایی است که به دست مصرفکننده میرسد. به همین دلیل، کوتاهشدن مسیر ترخیص برای خانوارها هم اهمیت دارد.
حمل یکسره یعنی چه؟
در «حمل یکسره»، کالا در مرز از یک وسیله به وسیله دیگر منتقل نمیشود و همان محموله تا مقصد داخلی ادامه مسیر میدهد. بررسی اسناد، ارزیابی و پرداخت حقوق ورودی در گمرک مقصد انجام میشود. حقوق ورودی همان مالیات و عوارضی است که هنگام واردات کالا دریافت میشود.
در مدل فعلی، بخش بزرگی از این مراحل در گمرکات مرزی انجام میشود. ظرفیت انبار و نیروی کارشناسی در این گمرکات محدود است. نتیجه آن صفهای طولانی کامیون و افزایش «دموراژ» است؛ دموراژ هزینهای است که برای توقف بیش از زمان مجاز وسیله حمل یا کانتینر پرداخت میشود.
اثر بر هزینه و قیمت کالا
اگر این طرح بهطور کامل اجرا شود، انتظار میرود زمان معطلی در مرزها کاهش یابد. در این صورت هزینه حمل و انبارداری هم کم میشود. با این حال، میزان اثر این تغییر بر قیمت نهایی کالا به عوامل دیگری هم بستگی دارد. نرخ ارز، تعرفهها و شرایط عرضه و تقاضا از جمله این عوامل هستند.
برای فعالان تجاری، کوتاهتر شدن چرخه ترخیص یعنی سرمایه کمتری در مسیر حمل معطل میماند. این موضوع برای واحدهای تولیدی وابسته به مواد اولیه وارداتی اهمیت بیشتری دارد. تأخیر در رسیدن این مواد میتواند خط تولید را کند کند. هنوز جزئیاتی مانند زمانبندی اجرا، فهرست گمرکات مقصد و سازوکار نظارت بر کالا در مسیر اعلام نشده است.
تجربه کشورهای دیگر نشان میدهد موفقیت چنین طرحهایی به زیرساخت هم وابسته است. ردیابی الکترونیکی محمولهها، هماهنگی میان دستگاهها و ظرفیت کافی گمرکات داخلی از جمله این زیرساختها هستند. اثر واقعی این مصوبه بر هزینه تجارت پس از ابلاغ آییننامههای اجرایی و گذشت چند ماه از اجرا روشنتر خواهد شد.















نظرات کاربران