به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، ایران جایگاه خود را در میان ۱۰ تولیدکننده بزرگ فولاد جهان از دست داده است. بهرام سبحانی، رئیس انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران، پیش‌بینی کرد تولید فولاد کشور امسال به حدود ۲۷ میلیون تن برسد. به گفته او، با این میزان تولید، ایران در رتبه یازدهم یا دوازدهم جهان قرار می‌گیرد.
این خبر فقط درباره یک رتبه‌بندی جهانی نیست. فولاد پس از نفت و پتروشیمی، یکی از منابع مهم درآمد ارزی کشور است. کاهش تولید یعنی احتمال کاهش صادرات و ورود ارز کمتر به بازار. فولاد همچنین ماده اولیه ساختمان، خودرو و لوازم خانگی است؛ بنابراین هر تغییری در عرضه آن می‌تواند در قیمت این کالاها نیز اثر بگذارد.
از رتبه دهم تا یازدهم و دوازدهم
ایران در سال‌های اخیر با تولید حدود ۳۰ میلیون تن فولاد خام در رتبه دهم جهان قرار داشت. فولاد خام محصول اولیه کارخانه‌هاست که بعدها به میلگرد، ورق و تیرآهن تبدیل می‌شود. رسیدن تولید به حدود ۲۷ میلیون تن یعنی افتی نزدیک به ۱۰ درصد نسبت به آن سطح. همین فاصله برای اینکه رقبای نزدیک از ایران جلو بزنند کافی بوده است.
سبحانی در این باره تصریح کرد که ایران جایگاه دهم را از دست داده است. رقابت در این بخش از جدول فشرده است و چند کشور با تولید سالانه نزدیک به هم در رتبه‌های دهم تا سیزدهم قرار دارند. به همین دلیل، حتی چند میلیون تن کاهش تولید می‌تواند رتبه یک کشور را چند پله پایین بیاورد.
پیامد برای بازار و جیب مصرف‌کننده
فعالان صنعت فولاد در ماه‌های گذشته بارها از محدودیت برق و گاز کارخانه‌ها در فصل‌های اوج مصرف گلایه کرده‌اند. وقتی کارخانه‌ها چند هفته با ظرفیت کمتر کار می‌کنند، اثر آن در آمار تولید سالانه دیده می‌شود. انتظار می‌رود همین عامل یکی از دلایل اصلی کاهش تولید امسال باشد.
برای خانوارها، محتمل‌ترین اثر کاهش عرضه فولاد در هزینه ساخت‌وساز و قیمت مقاطع فولادی مانند میلگرد دیده می‌شود. این هزینه‌ها بخشی از قیمت تمام‌شده مسکن را می‌سازد. در سمت دیگر، کاهش صادرات فولاد می‌تواند عرضه ارز حاصل از صادرات را محدودتر کند؛ موضوعی که بازار ارز به آن حساس است. اندازه این اثرها به میزان کاهش صادرات و وضعیت تقاضای داخلی در ماه‌های پیش رو بستگی دارد.
نظرات کاربران