به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، مدیرعامل یک شرکت هواپیمایی در اروپا گفته است قیمت سوخت جت احتمالاً تا سال ۲۰۲۸ در سطح بالا باقی می‌ماند. این هشدار نشان می‌دهد هواپیمایی‌ها گرانی سوخت را دیگر یک نوسان کوتاه‌مدت نمی‌دانند و برنامه‌ریزی چندساله‌شان را بر این پایه تنظیم می‌کنند.
اهمیت این هشدار در یک نکته ساده است: سوخت بزرگ‌ترین هزینه متغیر هر پرواز است. هر جا این هزینه پایدار بماند، شرکت‌ها دیر یا زود بخشی از آن را به قیمت بلیت منتقل می‌کنند. پس برای مسافر، پرسش اصلی دیگر «کی ارزان می‌شود» نیست؛ پرسش این است که سطح جدید قیمت‌ها تا کی دوام می‌آورد.
سوخت چه سهمی از قیمت بلیت دارد؟
بر پایه برآوردهای رایج صنعت هوانوردی، سوخت حدود یک‌چهارم تا یک‌سوم هزینه‌های عملیاتی یک شرکت هواپیمایی را تشکیل می‌دهد. به زبان ساده، از هر ۱۰۰ واحد هزینه یک پرواز، ۲۵ تا ۳۰ واحد صرف سوخت می‌شود. به همین دلیل، حتی تغییر چنددرصدی قیمت سوخت در حاشیه سود این شرکت‌ها اثر محسوسی می‌گذارد.
سوخت جت از پالایش نفت خام به دست می‌آید، اما قیمتش فقط به نفت وابسته نیست. ظرفیت پالایشگاه‌ها و موجودی انبارها هم در قیمت نقش دارند. «حاشیه پالایش» یعنی فاصله قیمت سوخت با نفت خام، و هر جا این فاصله بالا بماند، سوخت جت حتی با ثبات نفت هم گران می‌ماند.
کشمکش هواپیمایی‌ها و مسافران
هواپیمایی‌ها برای کنترل این هزینه چند ابزار دارند: افزایش نرخ بلیت، دریافت عوارض سوخت جداگانه و کاهش پروازهای کم‌سود. برخی شرکت‌ها هم از «پوشش ریسک» استفاده می‌کنند؛ یعنی سوخت ماه‌های آینده را از امروز با قیمت مشخص پیش‌خرید می‌کنند. این ابزار اثر گرانی را به تأخیر می‌اندازد، اما اگر قیمت‌ها چند سال بالا بماند، آن را از بین نمی‌برد.
در طرف مقابل، تقاضای سفر حد تحمل دارد. اگر بلیت بیش از توان مسافران گران شود، صندلی‌ها خالی می‌مانند و شرکت‌ها ناچار به عقب‌نشینی از قیمت می‌شوند. توازن میان این دو نیرو تعیین می‌کند چه سهمی از گرانی سوخت به جیب مسافر می‌رسد.
از منظر کلان‌تر، سوخت جت بخشی از زنجیره قیمت انرژی است. ماندگاری قیمت بالای فرآورده‌های نفتی بر هزینه حمل‌ونقل و در نهایت بر تورم کالاها و خدمات هم اثر می‌گذارد. با این حال، این هشدار دیدگاه یک مدیر صنعت است و پیش‌بینی قطعی بازار به شمار نمی‌رود. مسیر واقعی قیمت به عرضه نفت، ظرفیت پالایش و رشد تقاضای جهانی بستگی دارد.
نظرات کاربران