به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از اویل‌اند‌گس ۳۶۰، محاصره دریایی آمریکا همچنان صادرات نفت خام ایران را محدود می‌کند. با این حال، داده‌های رهگیری دریایی نشان می‌دهد ایران صادرات محدود گاز مایع و سوخت جت را حفظ کرده است. این تفاوت برای بازار انرژی اهمیت دارد. محدودیتی که صادرات نفت خام را کاهش می‌دهد، لزوماً همه جریان فرآورده‌های نفتی را متوقف نمی‌کند.
پیامد اصلی این خبر برای قیمت‌ها نیست. حجم این محموله‌ها در مقایسه با صادرات تاریخی ایران اندک است. انتظار نمی‌رود این حجم توازن عرضه جهانی نفت را تغییر دهد. اهمیت خبر در جای دیگری است: تجارت نفت بیش‌تر از گذشته به دسترسی کشتیرانی، مقررات و هزینه حمل وابسته شده است.
۸ نفتکش در ۳ ماه
بر اساس تحلیل دریایی رویترز، دست‌کم ۸ نفتکش حامل گاز مایع ایران از اواسط ژوئیه دریای عمان را ترک کرده‌اند. یک گروه ناظر بر تردد کشتی‌های ایرانی، مجموع این محموله‌ها را حدود ۴٫۱ میلیون بشکه برآورد کرده است. گاز مایع یا ال‌پی‌جی همان سوختی است که خانوارها در کپسول گاز و پتروشیمی‌ها به‌عنوان خوراک به کار می‌برند.
برای درک بهتر این عدد، مصرف روزانه نفت جهان بیش از ۱۰۰ میلیون بشکه است. بنابراین کل این محموله‌ها در ۳ ماه، کمتر از ۱ ساعت مصرف جهان را پوشش می‌دهد. در گزارشی جداگانه، شرکت اطلاعات دریایی سین‌مکس با تصاویر ماهواره‌ای نفتکشی را شناسایی کرد. این نفتکش در سپتامبر سوخت جت ایران را به میانمار رساند.
انتقال کشتی به کشتی و چالش ردیابی
این فعالیت دشواری رصد حمل‌ونقل نفت را نشان می‌دهد، به‌ویژه وقتی محموله‌ها بیرون از بندرها میان کشتی‌ها جابه‌جا می‌شوند. این روش «انتقال کشتی به کشتی» نام دارد و در تجارت قانونی نفت رایج است. شرکت‌ها با این روش محموله‌ها را تجمیع می‌کنند یا به مقصدهای فاقد بندر مجهز می‌رسانند. اما همین روش ردیابی مبدأ و مقصد بار را دشوارتر می‌کند.
در سوی دیگر، آمریکا می‌گوید محاصره جابه‌جایی نفت ایران را به‌طور چشمگیر محدود کرده است. فرماندهی مرکزی آمریکا اعلام کرد در دوره سه‌ماهه اخیر مسیر ۱۳۵ کشتی تجاری را برگردانده است. مقام‌های آمریکایی همچنین هشدار داده‌اند داده‌های تجاری ردیابی کشتی همیشه قابل اتکا نیست. به گفته آن‌ها، کشتی‌ها گاه موقعیت نادرست یا هویت متفاوت مخابره می‌کنند.
برای پالایشگاه‌ها و معامله‌گران نفت، این تحولات اهمیت راستی‌آزمایی اسناد محموله، مالکیت کشتی و رعایت تحریم‌ها را بیش‌تر می‌کند. شرکت‌های کشتیرانی و بیمه‌گران نیز در ارزیابی مسیرها و ریسک مالی با همین چالش روبه‌رو هستند. هزینه بیش‌تر بیمه و راستی‌آزمایی، در نهایت بخشی از قیمت تمام‌شده سوخت در بازارهای مقصد را شکل می‌دهد.
نظرات کاربران