به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از اکونومیک تایمز، دولت هند پیش‌نویس سیاست تازه فولاد را برای نظرخواهی عمومی منتشر کرد. بر پایه این سند، ظرفیت تولید فولاد این کشور تا سال ۲۰۴۷ باید به ۶۰۴ میلیون تن برسد. ظرفیت کنونی هند کمی بیش‌تر از ۲۰۰ میلیون تن است. بنابراین هدف تازه یعنی نزدیک به ۳ برابر شدن ظرفیت در حدود دو دهه.
هند هم‌اکنون دومین تولیدکننده بزرگ فولاد جهان است. هر جهش در ظرفیت این کشور، بازار جهانی مواد اولیه را هم تکان می‌دهد. این خبر از دو جهت برای بازار ایران اهمیت دارد. یکی تقاضای بیش‌تر برای سنگ‌آهن و دیگری رقابت سنگین‌تر در بازارهای صادراتی فولاد.
کاهش ۳۹ درصدی کربن در هر تن فولاد
پیش‌نویس تازه شدت انتشار کربن در تولید فولاد خام را از ۲٫۵۴ تن به ۱٫۵۴ تن می‌رساند. شدت انتشار کربن یعنی مقدار دی‌اکسید کربنی که برای تولید هر تن فولاد آزاد می‌شود. این کاهش حدود ۳۹ درصد است.
این هدف با تحولات تجارت جهانی فولاد ارتباط مستقیم دارد. اتحادیه اروپا از ابتدای ۲۰۲۶ اجرای سازوکار مالیات مرزی کربن را آغاز کرده است. بر اساس این سازوکار، واردکننده فولاد پرکربن هزینه بیش‌تری می‌پردازد. فولاد کم‌کربن‌تر در چنین بازارهایی قدرت رقابت بیش‌تری دارد.
تأمین سنگ‌آهن و زغال‌سنگ از خارج
سند تازه بر دسترسی پایدار به ذخایر سنگ‌آهن پرعیار تأکید می‌کند. سنگ‌آهن پرعیار درصد آهن بالاتری دارد و تولید با آن انرژی کم‌تری مصرف می‌کند. هند قصد دارد این ذخایر را از طریق سرمایه‌گذاری مشترک و خرید دارایی‌های معدنی در خارج تأمین کند.
بر پایه این پیش‌نویس، تقاضای هند برای زغال‌سنگ کک‌شو به ۲۳۶ میلیون تن می‌رسد. زغال‌سنگ کک‌شو سوخت و ماده اصلی کوره بلند در تولید فولاد است. هند بخش عمده این ماده را وارد می‌کند و بیش‌ترین سهم آن از استرالیا می‌آید. دولت هند به همین دلیل بر تنوع‌بخشی به منابع تأمین تأکید کرده است.
سند کنونی هنوز نسخه نهایی نیست و برای دریافت نظر فعالان صنعت منتشر شده است. هند پیش‌تر در سیاست ملی فولاد ۲۰۱۷، ظرفیت ۳۰۰ میلیون تن را برای سال ۲۰۳۰ هدف گرفته بود. سال ۲۰۴۷ هم‌زمان با صدمین سالگرد استقلال هند است.
نظرات کاربران