دو مغالطه فروش دلار به مردم

هر ایرانی می‌تواند تا سقف ۱۰ هزار دلار در حاشیه بازار بخرد؛ کار صحیحی است یا اشتباه؟ زمان مداخله برای مدیریت بازار ارز به ارزیابی سیاست‌گذار از فضای اقتصادی و غیراقتصادی وابسته است؛ اما انتقادهایی که به روش مداخله گرفته می‌شود با دو مغالطه بزرگ همراه است.

۱- اگر نفروشند ثروتمندان نمی‌خرند؟ برخی می‌گویند عموم مردم امکان خرید ۱۰ هزار دلار را ندارند و این فرصتی برای ثروتمندان است. خود این ادعا در تناقض با تقاضا برای فروش با نرخ‌های پایین‌تر از بازار است؛ چون وقتی با نرخ حاشیه بازار فروخته می‌شود، رانتی نمی‌ماند که بخواهد عاید ثروتمند یا فقیر یا ذی‌نفعان خاص شود. اگر نفروشند نیز ثروتمندان راه خرید را از بازار سیاه که التهاب بیشتری ایجاد می‌کند پیدا خواهند کرد؛ پس پاک کردن صورت مساله به معنای حل شدن آن نیست.

۲- شفاف نفروشند و مفسد بسازند؟ انتقاد دوم به شیوه فروش از طریق شبکه بانکی است. باید پرسید جایگزین آن، شبکه‌ای غیرشفاف از افراد است که بعدها از دل خود «سلطان دلار»، «سلطان سکه» و هزاران مفسد رانت‌جو تولید می‌کند.