به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، رشد نقطه‌به‌نقطه پایه پولی و خلق نقدینگی بانک‌ها در پایان شهریور ۱۴۰۵ به ۵۱.۶ درصد رسید. این رقم در پایان مرداد ۵۴.۴ درصد بود. رشد نقطه‌به‌نقطه یعنی مقایسه حجم پول در پایان هر ماه با همان ماه در سال قبل.
این داده از آن جهت اهمیت دارد که سرعت رشد پول یکی از ریشه‌های اصلی تورم است. وقتی حجم پول تندتر از تولید کالا و خدمات بزرگ شود، قدرت خرید هر واحد پول کم می‌شود. کاهش این نرخ نخستین نشانه از کندشدن این روند است، اما سطح آن همچنان بالاست.
این عدد برای جیب خانوار چه معنایی دارد؟
رشد ۵۱.۶ درصدی را می‌توان این‌گونه تصور کرد: در برابر هر ۱۰۰ تومان پولی که ۱ سال پیش در اقتصاد وجود داشت، اکنون حدود ۱۵۲ تومان وجود دارد. این پول اضافه به‌طور طبیعی به دنبال کالا، خدمات و دارایی‌هایی مانند ارز، طلا، مسکن و خودرو می‌رود.
کاهش ۲.۸ واحد درصدی در ۱ ماه، جهت حرکت را تغییر داده است، اما هنوز فاصله زیادی با سطوح معمول دارد. اثر تغییرات نقدینگی بر قیمت‌ها معمولاً با تأخیر چندماهه ظاهر می‌شود. به همین دلیل، داده ۱ ماه به‌تنهایی برای قضاوت درباره مسیر تورم کافی نیست.
کشمکش بانک مرکزی با خلق پول
طبق گزارش منتشرشده، این کاهش نتیجه کنترل جدی‌تر بانک مرکزی بر پایه پولی و خلق نقدینگی بانک‌ها بوده است. پایه پولی همان پولی است که مستقیماً از ترازنامه بانک مرکزی بیرون می‌آید و به آن «پول پرقدرت» هم می‌گویند. بانک‌ها با وام‌دهی، این پول را چند برابر می‌کنند و نقدینگی کل را می‌سازند.
برای فعالان بازار، محتمل‌ترین پیامد محدودیت بیش‌تر بر رشد ترازنامه بانک‌ها، سخت‌ترشدن دسترسی به تسهیلات است. کمبود نقدینگی در دست فعالان اقتصادی می‌تواند فشار تقاضا را در بازار دارایی‌ها کم کند. پایداری این روند در ماه‌های آینده، معیار اصلی سنجش اثربخشی این سیاست خواهد بود.
نظرات کاربران