ماجرا فقط کنترل بنزین نیست؛ پای یارانه‌ای وسط است که دولت برای تأمین سوخت پرداخت می‌کند. وقتی بنزین با قیمتی پایین‌تر از هزینه واقعی تأمین به دست مصرف‌کننده می‌رسد، هر مقدار سوختی که از شبکه رسمی خارج شود، می‌تواند به معنی هدررفت منابع عمومی باشد.
در طرح جدید، متقاضی استفاده از کارت اضطراری با کارت بانکی خودش احراز هویت می‌شود. این کار می‌تواند شناسایی مصرف‌های غیرعادی را راحت‌تر کند و مسیر سوءاستفاده از بنزین یارانه‌ای را سخت‌تر کند؛ به‌خصوص در مناطق مرزی که اختلاف قیمت سوخت با کشورهای همسایه، انگیزه قاچاق را افزایش می‌دهد.
البته نباید انتظار داشت فقط با شناسایی مصرف‌کننده، قاچاق متوقف بشود. کنترل مسیر توزیع سوخت و بررسی تخلف‌ها هم ضروری است.
از طرف دیگر، اجرای طرح نباید باعث معطلی راننده‌ها و شلوغ‌تر شدن جایگاه‌ها شود.
در نهایت، اگر این طرح بتواند جلوس بخشی از هدررفت سوخت یارانه‌ای را بگیرد، به حفظ منابع عمومی کمک می‌کند؛ اما میزان موفقیتش را باید با آمار واقعی کاهش تخلف و قاچاق سنجید، نه فقط با اجرای یک سامانه جدید.
نظرات کاربران