نفت برنت از ۱۰۵ دلار عبور کرد؛ نگرانی تورمی به بازارها برگشت

به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، قیمت هر بشکه نفت خام برنت روز دوشنبه ۱۲ اکتبر (۲۰ مهر) از ۱۰۵ دلار گذشت. برنت نفت شاخص دریای شمال است و قیمت بخش بزرگی از نفت جهان بر پایه آن تعیین می‌شود. به همین دلیل، اثر تغییر این عدد فقط به تولیدکنندگان نفت محدود نمی‌ماند و به هزینه زندگی در بسیاری از کشورها می‌رسد.

اهمیت این رقم در پیامدهای آن است. نفت گران‌تر هزینه بنزین، گازوئیل، سوخت هواپیما و حمل کالا را بالا می‌برد. این هزینه در نهایت به قیمت کالاها منتقل می‌شود و می‌تواند روند کاهش تورم را در اقتصادهای بزرگ کند کند. برای کسانی که نگران ارزش پول خود هستند، مسیر نفت اکنون یکی از متغیرهای اصلی بازار است.

۱۰۵ دلار در عمل یعنی چه؟

هر بشکه نفت حدود ۱۵۹ لیتر است. با قیمت ۱۰۵ دلار، هر لیتر نفت خام پیش از پالایش، حمل و مالیات حدود ۶۶ سنت قیمت دارد. بنابراین بخش قابل‌توجهی از قیمت نهایی سوخت، پیش از رسیدن به جایگاه، در همین مرحله شکل می‌گیرد.

عبور از عددهای رُند مانند ۱۰۰ و ۱۰۵ دلار برای معامله‌گران نیز اهمیت دارد. در تحلیل تکنیکال به این سطوح «مقاومت» می‌گویند؛ یعنی محدوده‌ای که پیش‌تر فشار فروش در آن بیش‌تر بوده است. از نگاه بخشی از تحلیلگران، ماندن قیمت بالای چنین سطحی نشان‌دهنده برتری خریداران در کوتاه‌مدت است. با این حال، بازار نفت به خبرهای عرضه و تقاضا حساسیت زیادی دارد و نوسان در آن معمول است.

پیوند نفت با طلا، دلار و بانک‌های مرکزی

نفت گران معمولاً انتظارهای تورمی را بالا می‌برد. انتظار تورمی یعنی پیش‌بینی مردم و بازارها از افزایش قیمت‌ها در ماه‌های آینده. وقتی این انتظار بالا برود، بانک‌های مرکزی در کاهش نرخ بهره محتاط‌تر می‌شوند.

این وضعیت برای طلا دو اثر متضاد دارد. از یک سو، در دوره‌های تورمی توجه بیش‌تری به طلا به‌عنوان ابزار حفظ ارزش جلب می‌شود. از سوی دیگر، نرخ بهره بالاتر جذابیت نگهداری طلا را کم می‌کند، چون طلا سودی پرداخت نمی‌کند. برآیند این دو نیرو در شکل‌گیری مسیر بازار طلا نقش اصلی دارد.

در بازار داخلی، قیمت جهانی نفت یکی از عوامل مؤثر بر درآمد ارزی کشور است. با این حال، حجم فروش، شیوه بازگشت درآمدها و سیاست‌های ارزی داخلی نیز در اثر نهایی آن بر دلار و سکه نقش تعیین‌کننده دارند. به همین دلیل، رابطه نفت گران با بازار ارز داخلی همیشه مستقیم و فوری نیست.

در هفته‌های پیش رو، داده‌های تورم اقتصادهای بزرگ، تصمیم‌های تولیدکنندگان نفت و تغییر ذخایر نفتی از متغیرهای اصلی برای سنجش دوام این سطح قیمت به شمار می‌روند. داده‌ها نشان می‌دهد که بازارهای مالی این متغیرها را از نزدیک دنبال می‌کنند.