به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، سلاح‌ورزی، رئیس پیشین اتاق بازرگانی ایران و رئیس سازمان ملی کارآفرینی، رفتار بنگاه‌های تولیدی را در سه سناریو بررسی کرده است. این سه سناریو تداوم تنش، کاهش نسبی تنش و دستیابی به توافق است. به گفته او، در سناریوی نخست، بقا و کاهش تولید از هم جدا نیستند. بنگاه برای زنده‌ماندن، تولید خود را کم می‌کند.
این تحلیل برای خانوارها هم اهمیت دارد. کاهش تولید یعنی عرضه کم‌تر کالا در بازار. وقتی عرضه کم شود و تقاضا ثابت بماند، فشار بر قیمت‌ها بیش‌تر می‌شود. افزون بر این، تعویق استخدام بر فرصت‌های شغلی تازه اثر مستقیم دارد.
بنگاه‌ها در حالت دفاعی چه می‌کنند؟
سلاح‌ورزی ترتیب تصمیم‌های مدیران را در این شرایط توضیح داده است. مدیر بنگاه نخست هزینه‌های غیرضروری را حذف می‌کند. سپس خرید مواد اولیه و جذب نیروی تازه را به تعویق می‌اندازد. در همین مرحله، به دارایی‌هایی که سریع به پول نقد تبدیل می‌شوند توجه ویژه‌ای پیدا می‌کند.
این رفتار در ادبیات مدیریت مالی به «حالت دفاعی» شناخته می‌شود. در این حالت، اولویت بنگاه حفظ نقدینگی است، نه رشد یا سود بیش‌تر. نقدینگی یعنی پولی که بنگاه برای پرداخت حقوق، اجاره و بدهی‌های کوتاه‌مدت در اختیار دارد. بنگاهی که نقدینگی را از دست بدهد، حتی با سفارش کافی هم ممکن است تعطیل شود.
افق کوتاه تصمیم‌گیری
عنوان «افق تصمیم‌گیری» در این تحلیل به بازه زمانی‌ای اشاره دارد که مدیران برای آن برنامه می‌ریزند. در فضای پرابهام، این افق کوتاه‌تر می‌شود. بنگاه‌ها به‌جای طرح‌های توسعه چندساله، بر تصمیم‌های هفتگی و ماهانه تمرکز می‌کنند. نتیجه این روند، سرمایه‌گذاری کم‌تر در ظرفیت تولید آینده است.
به‌طور معمول، در سناریوهای کاهش نسبی تنش یا توافق، این افق دوباره بلندتر می‌شود و بنگاه‌ها از حالت دفاعی بیرون می‌آیند. محتمل‌ترین واکنش در چنین شرایطی، از سرگیری تدریجی خرید و استخدام است. با این حال، سرعت این بازگشت به میزان اطمینان فعالان اقتصادی از پایداری شرایط تازه بستگی دارد.
نظرات کاربران