به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، انجمن جهانی فولاد در تازه‌ترین چشم‌انداز کوتاه‌مدت خود اعلام کرد تقاضای جهانی فولاد در سال ۲۰۲۶ تقریباً بدون تغییر در سطح ۱ میلیارد و ۷۲۲ میلیون تن می‌ماند. این نهاد پیش‌بینی کرده است تقاضا در سال ۲۰۲۷ با رشد ۱٫۷ درصدی به ۱ میلیارد و ۷۵۲ میلیون تن برسد.
این پیش‌بینی از این جهت اهمیت دارد که فولاد یکی از نشانه‌های اصلی سلامت اقتصاد جهانی است. بخش زیادی از فولاد در ساخت مسکن، جاده، خودرو و ماشین‌آلات مصرف می‌شود. بنابراین ثابت ماندن تقاضا یعنی فعالیت عمرانی و صنعتی جهان در سال جاری شتاب تازه‌ای نگرفته است.
چین عقب می‌کشد، بقیه جهان جلو می‌آید
نکته کلیدی گزارش، جابه‌جایی مرکز ثقل تقاضاست. بر اساس این چشم‌انداز، افت مصرف در چین با بهبود بازارهای خارج از این کشور جبران می‌شود. چین به‌تنهایی حدود نیمی از فولاد جهان را تولید و مصرف می‌کند. به همین دلیل، کاهش تقاضای داخلی این کشور معمولاً به افزایش صادرات فولاد ارزان چینی و فشار فروش بر قیمت‌های جهانی منجر می‌شود.
در سوی دیگر، بازارهای خارج از چین به‌تدریج به سمت بهبود می‌روند. به این ترتیب، کشمکش اصلی بازار در ماه‌های آینده میان عرضه مازاد چین و تقاضای رو به رشد سایر مناطق شکل می‌گیرد. نتیجه این رقابت می‌تواند مسیر قیمت جهانی فولاد را تعیین کند.
۳۰ میلیون تن یعنی چقدر؟
فاصله پیش‌بینی ۲۰۲۶ و ۲۰۲۷ حدود ۳۰ میلیون تن است. این رقم تقریباً با تولید سالانه فولاد خام ایران برابری می‌کند. به بیان دیگر، اگر پیش‌بینی محقق شود، جهان در سال ۲۰۲۷ به اندازه کل تولید ۱ سال ایران فولاد بیش‌تری مصرف خواهد کرد. همچنین مصرف کنونی جهان به‌طور میانگین حدود ۲۱۰ کیلوگرم فولاد برای هر نفر است.
ایران در شمار ۱۰ تولیدکننده بزرگ فولاد جهان قرار دارد و بخشی از تولید خود را صادر می‌کند. به همین دلیل، تحولات تقاضای جهانی بر درآمد ارزی صادرکنندگان و عملکرد شرکت‌های فولادی بورس اثر می‌گذارد. همچنین قیمت جهانی فولاد یکی از عوامل مؤثر بر هزینه ساخت‌وساز و در نهایت قیمت مسکن است.
با این حال، این ارقام یک پیش‌بینی است و نه یک قطعیت. شدت کاهش تقاضای چین، روند نرخ بهره جهانی و سیاست‌های تجاری کشورهای بزرگ می‌تواند مسیر واقعی بازار را از این چشم‌انداز دور یا به آن نزدیک کند.
نظرات کاربران