به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، رسانه‌ها روز چهارشنبه ۱۴ اکتبر (۲۲ مهر) تصاویری از برخورد یک کشتی کانتینربر با مین دریایی در مسیر تنگه هرمز منتشر کردند. تا زمان تنظیم این گزارش، هیچ منبع رسمی جزئیاتی درباره نام کشتی، میزان خسارت یا تلفات احتمالی اعلام نکرده است. وزن این خبر بیش از خود حادثه به محل وقوع آن برمی‌گردد.
تنگه هرمز مسیر عبور حدود یک‌پنجم نفت مصرفی جهان است. هر نشانه‌ای از ناامنی در این مسیر، معمولاً نخست در قیمت نفت و هزینه حمل دریایی دیده می‌شود. این اثر سپس به تورم جهانی و بازارهای حساس به ریسک مانند طلا می‌رسد. به همین دلیل، این رویداد برای کسی که نگران ارزش پول و دارایی خود است نیز اهمیت دارد.
چرا یک حادثه در هرمز به همه بازارها می‌رسد
داده‌های بازار انرژی نشان می‌دهد روزانه حدود ۲۰ میلیون بشکه نفت خام و فراورده از این تنگه عبور می‌کند. این حجم برابر با حدود ۳ میلیارد و ۲۰۰ میلیون لیتر در روز است. بخش بزرگی از صادرات گاز مایع قطر نیز از همین مسیر به بازارهای آسیا و اروپا می‌رسد. بنابراین حتی اختلال کوتاه در این گذرگاه، عرضه جهانی انرژی را تحت فشار قرار می‌دهد.
نخستین اثر چنین حوادثی معمولاً در «بیمه ریسک جنگ» ظاهر می‌شود. این بیمه هزینه‌ای اضافه است که مالکان کشتی برای عبور از مناطق پرخطر می‌پردازند. افزایش این نرخ، کرایه حمل را بالا می‌برد و در نهایت به قیمت تمام‌شده کالا اضافه می‌شود. نکته مهم این است که کشتی آسیب‌دیده کانتینربر بوده است؛ یعنی دامنه ریسک از نفتکش‌ها فراتر می‌رود و تجارت کالاهای مصرفی منطقه را نیز در بر می‌گیرد.
کشمکش بازار؛ نگرانی در برابر عرضه واقعی
در رویدادهای مشابه، بازار نفت میان دو نیرو قرار می‌گیرد. یک سو خریدارانی هستند که «صرف ریسک» را به قیمت اضافه می‌کنند؛ یعنی بخشی از قیمت که از نگرانی درباره کمبود احتمالی می‌آید، نه از کمبود واقعی. سوی دیگر فروشندگانی هستند که تا وقتی جریان عبور کشتی‌ها ادامه دارد، این نگرانی را موقت می‌دانند. تجربه سال‌های گذشته نشان می‌دهد اگر حادثه‌ای منفرد باقی بماند، صرف ریسک معمولاً در کوتاه‌مدت تعدیل می‌شود.
متغیرهای کلیدی روزهای آینده روشن است: تأیید رسمی جزئیات حادثه، تصمیم شرکت‌های کشتیرانی درباره ادامه یا تغییر مسیر، و تغییر نرخ بیمه حمل. واکنش قیمت نفت برنت، شاخص مرجع نفت جهانی، نیز نشان خواهد داد بازار این رویداد را تا چه اندازه جدی گرفته است. طلا نیز در دوره‌های تنش منطقه‌ای معمولاً به‌عنوان دارایی امن تقاضای بیشتری جذب می‌کند.
تنگه هرمز در باریک‌ترین نقطه حدود ۳۹ کیلومتر عرض دارد و خطوط رفت‌وآمد کشتی‌ها در آن تنها چند کیلومتر پهنا دارند. خطوط لوله جایگزین در عربستان سعودی و امارات متحده عربی تنها بخشی از این حجم را می‌توانند منتقل کنند. همین محدودیت، هرمز را به یکی از حساس‌ترین نقاط زنجیره تأمین انرژی جهان تبدیل کرده است.
نظرات کاربران