به گزارش اطلاع با ما ، بر اساس آمار بانک مرکزی ، تعداد واحدهای مسکونی تکمیلشده توسط بخش خصوصی در مناطق شهری در زمستان ۱۴۰۴ به ۶۹ هزار و ۲۵۱ واحد رسید؛ رقمی که طبق گزارش ارائهشده، از بهار ۱۳۷۸ تاکنون سابقه نداشته است. همزمان، کاهش صدور پروانههای ساختمانی نگرانیها درباره عرضه آینده مسکن را افزایش داده و ضرورت شفافسازی عملکرد وزارت راه و شهرسازی را برجسته کرده است.
تازهترین آمارهای منتشرشده از وضعیت ساختوساز نشان میدهد روند تولید مسکن در مناطق شهری با کاهش قابلتوجهی روبهرو شده است. بر اساس دادههای بانک مرکزی، بخش خصوصی در زمستان ۱۴۰۴ تنها ۶۹ هزار و ۲۵۱ واحد مسکونی را تکمیل کرده؛ رقمی که در مقایسه با آمارهای ارائهشده از سالهای گذشته، پایینترین سطح از بهار ۱۳۷۸ به شمار میرود.
این افت در شرایطی اتفاق افتاده که هزینه خرید یا اجاره خانه سهم بزرگی از مخارج خانوارها را تشکیل میدهد و کاهش عرضه واحدهای جدید میتواند در بلندمدت، تأمین مسکن برای مستأجران و متقاضیان خانه را دشوارتر کند.
افت ۳۵ درصدی تولید مسکن در مقایسه با تابستان ۱۴۰۳
طبق آمار مورد استناد گزارش، تعداد واحدهای مسکونی تکمیلشده توسط بخش خصوصی در مناطق شهری از حدود ۱۰۷ هزار واحد در تابستان ۱۴۰۳ به ۶۹ هزار و ۲۵۱ واحد در زمستان ۱۴۰۴ رسیده است. این تغییر از کاهش تقریبی ۳۵ درصدی حکایت دارد.
البته این ارقام به واحدهای تکمیلشده توسط بخش خصوصی در مناطق شهری مربوط است و نباید آن را با آمار کل پروژههای دولتی، طرحهای حمایتی یا واحدهای تحویلشده در برنامههای خاص مسکن یکسان دانست.
با این حال، کاهش شمار واحدهای تکمیلشده میتواند نشانهای مهم از وضعیت عرضه باشد؛ بهویژه اگر روند نزولی در دورههای بعد نیز ادامه پیدا کند.
کاهش پروانههای ساختمانی؛ نشانهای از افت پروژههای آینده
نگرانی درباره وضعیت مسکن تنها به تعداد واحدهای تکمیلشده محدود نیست. بر اساس آمار نقلشده از مرکز آمار ایران، تعداد پروانههای احداث بنا در زمستان ۱۴۰۴ نسبت به زمستان سال قبل ۳۷.۴ درصد کاهش یافته است. همچنین تعداد واحدهای مسکونی پیشبینیشده در این پروانهها ۴۳.۵ درصد کمتر شده است.
اهمیت این آمار در آن است که پروانههای ساختمانی، یکی از شاخصهای بررسی وضعیت پروژههای جدید محسوب میشوند. کاهش صدور مجوزها ممکن است با فاصله زمانی، به افت تعداد واحدهای آماده عرضه منجر شود؛ هرچند برای ارزیابی دقیقتر باید وضعیت آغاز پروژهها، میزان پیشرفت ساختوساز و آمار تکمیل نهایی نیز بررسی شود.
چرا کاهش ساختوساز اهمیت دارد؟
تولید مسکن به عوامل متعددی وابسته است؛ از جمله قیمت زمین، هزینه مصالح، دسترسی سازندگان به منابع مالی، زمان صدور مجوزها و میزان اطمینان سرمایهگذاران به شرایط اقتصادی.
افزایش هزینههای ساخت یا دشوار شدن تأمین مالی میتواند انگیزه سازندگان برای شروع پروژههای جدید را کاهش دهد. از طرف دیگر، طولانی شدن روند اداری و تعیین تکلیف نشدن برخی پروژههای نیمهتمام نیز ممکن است سرعت تکمیل واحدها را تحت تأثیر قرار دهد.
به همین دلیل، بررسی دلایل افت تولید به مجموعهای از اطلاعات درباره هزینه ساخت، تسهیلات، زمین و روند اجرای پروژهها نیاز دارد و نمیتوان تمام تغییرات بازار را صرفاً به یک عامل نسبت داد.
وعدههای ساخت مسکن با چه شاخصی باید سنجیده شوند؟
قانون جهش تولید مسکن با هدف افزایش عرضه و کمک به تأمین سرپناه خانوارها تصویب شده است؛ اما ارزیابی میزان تحقق اهداف آن به آمارهای روشن و قابل مقایسه نیاز دارد.
تعداد ثبتنامکنندگان یا پروژههای اعلامشده بهتنهایی نشان نمیدهد چه میزان مسکن واقعاً به مرحله بهرهبرداری رسیده است. تعداد واحدهای آغازشده، میزان پیشرفت فیزیکی، شمار واحدهای تکمیلشده و تعداد خانههای تحویلدادهشده، شاخصهایی هستند که میتوانند تصویر دقیقتری از عملکرد برنامهها ارائه کنند.
در چنین شرایطی، انتشار گزارش منظم از وضعیت پروژههای حمایتی و موانع اجرایی میتواند به روشن شدن میزان پیشرفت برنامههای مسکن کمک کند.
تجربه مسکن مهر و اهمیت اجرای عملی طرحها
طرح مسکن مهر یکی از تجربههای گسترده دولت در حوزه مسکن حمایتی بود که با اختصاص زمین و تعریف پروژههای انبوه اجرا شد. این طرح امکان مشارکت شمار زیادی از خانوارها در برنامههای خانهدار شدن را فراهم کرد؛ هرچند روند تکمیل و تحویل واحدها در دورههای مختلف ادامه داشت و درباره نتایج و چالشهای آن دیدگاههای متفاوتی مطرح شده است.
تجربه این طرح نشان میدهد اجرای برنامههای بزرگ مسکن به منابع مالی، تأمین زیرساختها، آمادهسازی زمین و نظارت مستمر نیاز دارد. بنابراین، هر برنامه جدید نیز باید علاوه بر هدفگذاری اولیه، از مسیر اجرایی مشخص و گزارش عملکرد قابل ارزیابی برخوردار باشد.
مستأجران و جوانان در معرض فشار بیشتر
کاهش عرضه مسکن میتواند تأمین نیاز خانوارهای جدید، جوانان در آستانه ازدواج و افرادی را که به دلیل شرایط شغلی یا خانوادگی ناچار به جابهجایی هستند، دشوارتر کند. در بازارهایی که قدرت خرید خانوارها محدود است، هرگونه اختلال پایدار در عرضه ممکن است فشار بیشتری بر متقاضیان وارد کند.
با این حال، قیمت خرید و اجاره تنها به میزان ساختوساز وابسته نیست. تورم عمومی، بهای زمین، هزینه مصالح، نرخ تأمین مالی و سطح درآمد خانوارها نیز بر شرایط بازار اثر میگذارند. از این رو، کاهش تولید مسکن را باید یکی از عوامل احتمالی تشدید عدم تعادل بازار دانست، نه تنها علت افزایش قیمتها.
افت ساختوساز همچنین میتواند بر فعالیت صنایع مرتبط با ساختمان، از تولید سیمان و فولاد گرفته تا کاشی، شیشه و خدمات فنی، اثر بگذارد و در صورت تداوم، زمینه کاهش سفارشها و کند شدن سرمایهگذاری را فراهم کند.
وزیر راه و شهرسازی چه توضیحی باید ارائه کند؟
با توجه به کاهش آمار واحدهای تکمیلشده و افت شاخصهای مربوط به صدور پروانه ساختمانی، انتشار گزارشی شفاف از وضعیت تولید مسکن اهمیت بیشتری پیدا کرده است.
وزارت راه و شهرسازی میتواند با ارائه اطلاعات قابل مقایسه درباره تعداد واحدهای تکمیلشده، وضعیت پروژههای حمایتی، تأمین زمین، تسهیلات ساخت و موانع پیش روی سازندگان، ارزیابی عملکرد این بخش را برای افکار عمومی آسانتر کند.
همچنین، بررسی تفاوت آمارهای مربوط به پروژههای حمایتی، واحدهای تکمیلشده و خانههای تحویلدادهشده ضروری است؛ زیرا این شاخصها لزوماً یکسان نیستند و مقایسه آنها بدون توضیح دامنه آماری ممکن است به برداشت نادرست منجر شود.
معیار نهایی؛ خانهای که ساخته و تحویل میشود
آمارهای زمستان ۱۴۰۴ ضرورت توجه جدی به وضعیت تولید مسکن را یادآوری میکنند. برای تغییر روند موجود، اقداماتی مانند تسهیل تأمین مالی، کاهش موانع اداری، تعیین تکلیف پروژههای نیمهتمام و تسریع در آمادهسازی زمین میتواند مورد بررسی قرار گیرد.
در نهایت، سنجش موفقیت سیاستهای مسکن به نتایج قابل اندازهگیری وابسته است؛ از جمله تعداد واحدهایی که تکمیل میشوند، به بازار عرضه میشوند و امکان سکونت خانوارها را فراهم میکنند. انتشار آمارهای شفاف و برنامه زمانبندیشده برای افزایش عرضه نیز میتواند به ارزیابی بهتر عملکرد دستگاههای مسئول کمک کند.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.















نظرات کاربران