به گزارش شبکه اطلاعرسانی طلا و ارز، صندوق بینالمللی پول در تازهترین پیشبینی خود، دورنمای رشد کشورهای حاشیه خلیج فارس را منفی ارزیابی کرد. بر پایه این برآورد، تولید ناخالص داخلی این اقتصادها امسال کاهش مییابد. تولید ناخالص داخلی یعنی ارزش کل کالا و خدماتی که یک کشور در ۱ سال تولید میکند.
اهمیت این خبر در یک تناقض ظاهری است. قیمت نفت و گاز بالا رفته است و در حالت عادی، این کشورها باید درآمد بیشتری داشته باشند. اما دادهها نشان میدهد وقتی نفت به مقصد نرسد، قیمت بالاتر به درآمد بیشتر تبدیل نمیشود.
گرانی نفت در برابر حجم صادرات
درآمد نفتی یک کشور از دو عامل ساخته میشود: قیمت هر بشکه و تعداد بشکههایی که فروخته میشود. در ماههای اخیر، عامل اول به سود تولیدکنندگان حرکت کرده است. عامل دوم اما به دلیل اختلال در تولید و کشتیرانی کاهش یافته است.
برآورد صندوق نشان میدهد کفه دوم سنگینتر بوده است. به بیان ساده، فروشندهای که کالایش گرانتر شده ولی نیمی از آن در انبار مانده، در پایان سال درآمد کمتری دارد. این وضعیت اکنون برای بخشی از صادرکنندگان انرژی منطقه برقرار است.
چرا تنگه هرمز اینقدر مهم است؟
تنگه هرمز آبراه باریکی میان خلیج فارس و دریای عمان است. طبق برآوردهای رایج بازار انرژی، حدود یکپنجم نفت مصرفی جهان از این مسیر عبور میکند. بخش مهمی از گاز طبیعی مایعشده، یعنی گازی که برای حمل با کشتی سرد و مایع میشود، نیز از همین مسیر میگذرد.
اختلال در این مسیر فقط صادرات نفت را متوقف نمیکند. هزینه بیمه کشتیها و کرایه حمل نیز بالا میرود. واردات کالا به بندرهای منطقه هم کندتر میشود. به همین دلیل، صندوق از اختلال «بلندمدت» سخن گفته است و فقط به کاهش موقت صادرات اشاره نکرده است.
پیامد برای بازارهای منطقه
اقتصادهای خلیج فارس از مهمترین شریکان تجاری و مالی منطقه به شمار میروند. کوچکشدن این اقتصادها میتواند بر جریان تجارت، حوالههای ارزی و تقاضای کالا در کشورهای همسایه اثر بگذارد. میزان این اثر به طول دوره اختلال بستگی دارد.
برای فعالان بازار، دو متغیر در هفتههای آینده اهمیت بیشتری دارد: روند عادیشدن یا تداوم اختلال در کشتیرانی، و واکنش قیمت جهانی نفت به آن. محتملترین سناریو از نگاه صندوق، تداوم فشار بر رشد منطقه در سال جاری است. بازنگریهای بعدی این نهاد نشان خواهد داد آیا این برآورد تغییر میکند یا نه.















نظرات کاربران