به گزارش شبکه اطلاعرسانی طلا و ارز، بانک مرکزی بهطور ناگهانی امکان خرید طلا را در نئوبانکهایی مانند بلوبانک متوقف کرد. نئوبانک به بانکی گفته میشود که بیشتر خدماتش را از راه اپلیکیشن ارائه میدهد و شعبه حضوری گستردهای ندارد. خرید طلا در این اپلیکیشنها برای بسیاری از کاربران، سادهترین راه تبدیل پسانداز کوچک به طلا بود.
اهمیت این تصمیم در زمان آن است. بازار طلای آنلاین در چند سال اخیر رشد سریعی داشته و هزاران نفر بخشی از پسانداز خود را به شکل طلای دیجیتال نگه میدارند. حالا همین بازار با دو مسئله همزمان روبهروست: تردید درباره پشتوانه واقعی طلای فروختهشده و افزایش گزارشهای کلاهبرداری. پیام اصلی برای خریداران این است که شفافیت این بازار اکنون به موضوع اصلی ناظر پولی کشور تبدیل شده است.
ماجرای میلیگلد چه بود؟
نقطه شروع نگرانیها، افشای خالیفروشی در پلتفرم «میلیگلد» بود. خالیفروشی در این بازار یعنی فروش طلایی که فروشنده معادل فیزیکی آن را در اختیار ندارد. خریدار در اپلیکیشن، موجودی طلای خود را میبیند؛ اما اگر پشتوانه فیزیکی کامل نباشد، در زمان درخواست تحویل یا فروش همزمان کاربران، پلتفرم با کسری روبهرو میشود.
به بیان سادهتر، ارزش طلای دیجیتال به یک سؤال بستگی دارد: آیا در برابر هر گرم طلای ثبتشده در حساب کاربر، ۱ گرم طلای واقعی در خزانه وجود دارد؟ بحران میلیگلد نشان داد پاسخ این سؤال همیشه روشن نیست. همزمان، گزارشها از شکلگیری صدها مورد کلاهبرداری در فضای طلای آنلاین حکایت دارد.
نئوبانکها چرا در صف اول قرار گرفتند؟
دادههای منتشرشده جزئیات دلیل رسمی این ممنوعیت را روشن نمیکند. با این حال، محتملترین تفسیر این است که بانک مرکزی میخواهد پیش از گسترش بیشتر، چارچوب نظارت بر خرید و فروش طلا در بستر بانکی را بازبینی کند. نئوبانکها به دلیل دسترسی آسان و شمار بالای کاربر، بیشترین اثر را در این بازار داشتند.
برای کاربران عادی، مهمترین پرسشها هنوز بیپاسخ مانده است: سرنوشت طلای خریداریشده پیشین، امکان فروش یا تحویل فیزیکی و زمان احتمالی ازسرگیری خرید. انتظار میرود اطلاعیههای تکمیلی بانک مرکزی و نئوبانکها این ابهامها را روشن کند. تا آن زمان، شکاف میان رشد سریع طلای دیجیتال و سرعت کندتر قانونگذاری، مهمترین نقطه حساس این بازار باقی میماند.















نظرات کاربران