به گزارش شبکه اطلاعرسانی طلا و ارز، بسیاری از کسانی که نرخ دلار را دنبال میکنند، نرخ تتر را هم بهعنوان نشانگر دوم بازار ارز میبینند. اما این دو عدد بهندرت دقیقاً برابرند. گاهی تتر چند ۱۰۰ تومان بالاتر از دلار بازار آزاد معامله میشود و گاهی پایینتر از آن.
این اختلاف برای کسی که با هر دو بازار سروکار دارد، اهمیت عملی دارد. هر کس داراییاش را بین ریال، دلار و تتر جابهجا میکند، با همین فاصله روبهرو میشود. فهم علت این شکاف کمک میکند هر کس عدد تتر را درست بخواند و آن را با قیمت واقعی دلار اشتباه نگیرد.
تتر چیست و چرا باید با دلار برابر باشد؟
تتر یک «استیبلکوین» است؛ یعنی رمزارزی که قرار است ارزشش ثابت و نزدیک به ۱ دلار آمریکا بماند. شرکت صادرکننده آن اعلام میکند در برابر هر واحد تتر، ذخیرهای معادل ۱ دلار نگه میدارد. در صرافیهای بینالمللی، قیمت تتر معمولاً در محدوده بسیار باریکی حول ۱ دلار نوسان میکند.
بنابراین اختلاف قیمتی که در بازار داخلی دیده میشود، از خود تتر نمیآید. این اختلاف حاصل شرایط بازار داخلی است؛ جایی که ریال به تتر و دلار تبدیل میشود و هر مسیر، هزینه و محدودیت خودش را دارد.
عامل نخست: بازاری که هرگز تعطیل نمیشود
صرافیهای رمزارز بهصورت شبانهروزی و در تمام روزهای هفته فعالاند. بازار اسکناس دلار اما ساعت کاری و روز تعطیل دارد. در نتیجه وقتی خبری اقتصادی در شب یا روز تعطیل منتشر میشود، تتر زودتر واکنش نشان میدهد. در این ساعتها خریدار و فروشنده فقط در بازار تتر با هم روبهرو میشوند و قیمت آن موقتاً از دلار فاصله میگیرد. معمولاً با بازگشایی بازار دلار، بخشی از این فاصله بسته میشود. به همین دلیل برخی فعالان بازار، تتر را نشانهای پیشرو از جهت احتمالی دلار در روز کاری بعد میدانند؛ هرچند این نشانه همیشه درست از آب درنمیآید.
عامل دوم و سوم: هزینه جابهجایی و ریسک دسترسی
عامل دوم، هزینه تبدیل پول است. خرید تتر به واریز ریال به صرافی، کارمزد معامله و گاهی کارمزد انتقال میان کیفپولها نیاز دارد. «اسپرد» یا فاصله میان بهترین قیمت خرید و فروش در هر صرافی هم بخشی از هزینه است. هر جا سقف واریز و برداشت ریالی کاهش یابد یا تسویه طول بکشد، معاملهگران حاضرند برای سرعت و دسترسی، بها بپردازند یا تخفیف بدهند. نتیجه این هزینهها، قیمتی است که با نرخ اسکناس دلار فاصله دارد.
عامل سوم، ریسک نگهداری است. کاربران ایرانی در بسیاری از صرافیهای خارجی با محدودیت حساب و احتمال مسدودشدن دارایی روبهرو هستند. این ریسک باعث میشود بخشی از بازیگران بازار، اسکناس فیزیکی را به دارایی دیجیتال ترجیح دهند و برعکس، گروهی دیگر سهولت انتقال تتر را ارزشمندتر بدانند. ترازوی این دو گروه، تعیین میکند تتر با «صرف» یعنی بالاتر از دلار معامله شود یا با «کسر» یعنی پایینتر از آن.
در مجموع، دادههای بازار نشان میدهد شکاف تتر و دلار معمولاً محدود و موقتی است، زیرا معاملهگران حرفهای با خرید در بازار ارزانتر و فروش در بازار گرانتر، این فاصله را کوچک میکنند. به این فعالیت «آربیتراژ» میگویند. با این حال، هر جا هزینه یا محدودیت جابهجایی پول بیشتر شود، این شکاف هم پایدارتر میماند.















نظرات کاربران