به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از زیروهج، عرضه مس در شیلی همزمان با چند اختلال تازه روبه‌رو شده است. سرپرستان معدن اسکوندیدا پس از شکست میانجی‌گری دولت، اعلام کردند از ساعت ۸ صبح چهارشنبه به وقت محلی اعتصاب می‌کنند. اتحادیه آن‌ها حدود ۱٬۰۲۰ عضو دارد و این معدن متعلق به بی‌اچ‌پی، حدود یک‌چهارم مس شیلی را تأمین می‌کند. پیش از این، کارکنان معدن سنتینلا متعلق به شرکت آنتوفاگاستا از ۷ اکتبر ۲۰۲۶ (۱۵ مهر ۱۴۰۵) دست از کار کشیده بودند.
اهمیت این خبر به زمان آن برمی‌گردد. شیلی بزرگ‌ترین تولیدکننده مس جهان است و تولیدش اکنون به پایین‌ترین سطح ماهانه از فوریه ۲۰۱۱ رسیده است. مس در سیم‌کشی ساختمان، شبکه برق، لوازم خانگی و خودروی برقی به کار می‌رود. به همین دلیل، اختلال در عرضه آن می‌تواند به هزینه تمام‌شده بسیاری از کالاها برسد.
تولید پایین‌تر، خطر بیش‌تر
داده‌های آمار ملی شیلی نشان می‌دهد تولید مس این کشور در اوت نسبت به سال قبل ۱۲٫۸ درصد افت کرد و به ۳۶۹٬۵۰۰ تن رسید. یکشنبه گذشته نیز باران شدید در معدن ال‌تنینته، متعلق به شرکت دولتی کودلکو، رانش زمین به راه انداخت. این حادثه جان ۲ پیمانکار را گرفت و کودلکو بخشی از عملیات معدن را متوقف کرد. پدیده ال‌نینو، یعنی گرم‌شدن دوره‌ای آب‌های اقیانوس آرام، ممکن است در ماه‌های آینده بارش بیش‌تری به شیلی و پرو بیاورد.
کمیسیون ملی مس شیلی (کوچیلکو) انتظار دارد تولید امسال ۲٫۶ درصد کاهش یابد و به ۵٫۲۷ میلیون تن برسد. این نهاد بازگشت تولید به ۵٫۵۵ میلیون تن را برای ۲۰۲۷ پیش‌بینی می‌کند. تحلیلگران تی‌دی سکیوریتیز می‌گویند اعتصاب‌ها، حوادث مرگبار و توقف‌های عملیاتی «صرف ریسک عرضه» را در قیمت حفظ کرده‌اند. به بیان ساده، بخشی از قیمت فعلی مس بهای نگرانی بازار از کمبود است.
چالش دیگر از سوی چین است. مورگان استنلی در آوریل برآورد کرد ۱٫۱ میلیون تن از تولید سالانه مس شیلی در برابر ممنوعیت صادرات اسید سولفوریک چین آسیب‌پذیر است. این رقم بیش از نیمی از تولید مس تصفیه‌شده شیلی است. معدنکاران با این اسید فلز را از سنگ معدن جدا می‌کنند و داده‌های گمرک چین نشان می‌دهد صادرات آن به شیلی در مارس به صفر رسید.
شکاف میان عرضه و تقاضا
اس‌اندپی گلوبال پیش‌بینی می‌کند تقاضای جهانی مس از ۲۸ میلیون تن در ۲۰۲۵ به ۴۲ میلیون تن در ۲۰۴۰ برسد. به برآورد این مؤسسه، مصرف مراکز داده هوش مصنوعی و صنایع دفاعی هر کدام حدود ۳ برابر می‌شود و عرضه ممکن است ۱۰ میلیون تن کم بیاید. آژانس بین‌المللی انرژی نیز کسری عرضه اولیه را تا ۲۰۳۵ حدود ۲۵ درصد برآورد می‌کند. این رقم در گزارش سال گذشته ۳۰ درصد بود.
کشورهای منطقه برای پر کردن این شکاف برنامه‌های بزرگی دارند، اما با موانع زمانی و اجتماعی روبه‌رو هستند. پرو در ۵ سال آینده دست‌کم ۳۳ میلیارد دلار سرمایه‌گذاری معدنی می‌خواهد؛ یعنی سالانه حدود ۶٫۶ میلیارد دلار. صدور مجوز در شیلی گاهی تا ۱۲ سال طول می‌کشد و آرژانتین از ۲۰۱۸ هیچ مسی تولید نکرده است. پروژه ویکونیا در آرژانتین قصد دارد تا پایان سال درباره فاز نخست ۷٫۱ میلیارد دلاری خود تصمیم نهایی بگیرد و نخستین تولید را برای ۲۰۳۰ برنامه‌ریزی کرده است.
نظرات کاربران